Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

упіна́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. упіна́юся упіна́емся
2-я ас. упіна́ешся упіна́ецеся
3-я ас. упіна́ецца упіна́юцца
Прошлы час
м. упіна́ўся упіна́ліся
ж. упіна́лася
н. упіна́лася
Загадны лад
2-я ас. упіна́йся упіна́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час упіна́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упіндзю́рыць

‘груба, недарэчна ўціснуць, уставіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упіндзю́ру упіндзю́рым
2-я ас. упіндзю́рыш упіндзю́рыце
3-я ас. упіндзю́рыць упіндзю́раць
Прошлы час
м. упіндзю́рыў упіндзю́рылі
ж. упіндзю́рыла
н. упіндзю́рыла
Загадны лад
2-я ас. упіндзю́р упіндзю́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час упіндзю́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

упі́нна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
упі́нна - -

Крыніцы: piskunou2012.

упі́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. упі́р упі́ры
Р. упі́ра упі́раў
Д. упі́ру упі́рам
В. упі́ра упі́раў
Т. упі́рам упі́рамі
М. упі́ру упі́рах

Крыніцы: piskunou2012.

Упі́рава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Упі́рава
Р. Упі́рава
Д. Упі́раву
В. Упі́рава
Т. Упі́равам
М. Упі́раве

упіра́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. упіра́нне
Р. упіра́ння
Д. упіра́нню
В. упіра́нне
Т. упіра́ннем
М. упіра́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

упіра́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. упіра́юся упіра́емся
2-я ас. упіра́ешся упіра́ецеся
3-я ас. упіра́ецца упіра́юцца
Прошлы час
м. упіра́ўся упіра́ліся
ж. упіра́лася
н. упіра́лася
Загадны лад
2-я ас. упіра́йся упіра́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час упіра́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упіра́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. упіра́ю упіра́ем
2-я ас. упіра́еш упіра́еце
3-я ас. упіра́е упіра́юць
Прошлы час
м. упіра́ў упіра́лі
ж. упіра́ла
н. упіра́ла
Загадны лад
2-я ас. упіра́й упіра́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час упіра́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

упі́рлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. упі́рлівасць
Р. упі́рлівасці
Д. упі́рлівасці
В. упі́рлівасць
Т. упі́рлівасцю
М. упі́рлівасці

Крыніцы: piskunou2012.

упі́рлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. упі́рлівы упі́рлівая упі́рлівае упі́рлівыя
Р. упі́рлівага упі́рлівай
упі́рлівае		 упі́рлівага упі́рлівых
Д. упі́рліваму упі́рлівай упі́рліваму упі́рлівым
В. упі́рлівы (неадуш.)
упі́рлівага (адуш.)		 упі́рлівую упі́рлівае упі́рлівыя (неадуш.)
упі́рлівых (адуш.)
Т. упі́рлівым упі́рлівай
упі́рліваю		 упі́рлівым упі́рлівымі
М. упі́рлівым упі́рлівай упі́рлівым упі́рлівых

Крыніцы: piskunou2012.