афіцы́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
афіцы́йнік |
афіцы́йнікі |
| Р. |
афіцы́йніка |
афіцы́йнікаў |
| Д. |
афіцы́йніку |
афіцы́йнікам |
| В. |
афіцы́йніка |
афіцы́йнікаў |
| Т. |
афіцы́йнікам |
афіцы́йнікамі |
| М. |
афіцы́йніку |
афіцы́йніках |
Крыніцы:
sbm2012.
афіцы́йны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
афіцы́йны |
афіцы́йная |
афіцы́йнае |
афіцы́йныя |
| Р. |
афіцы́йнага |
афіцы́йнай афіцы́йнае |
афіцы́йнага |
афіцы́йных |
| Д. |
афіцы́йнаму |
афіцы́йнай |
афіцы́йнаму |
афіцы́йным |
| В. |
афіцы́йны (неадуш.) афіцы́йнага (адуш.) |
афіцы́йную |
афіцы́йнае |
афіцы́йныя (неадуш.) афіцы́йных (адуш.) |
| Т. |
афіцы́йным |
афіцы́йнай афіцы́йнаю |
афіцы́йным |
афіцы́йнымі |
| М. |
афіцы́йным |
афіцы́йнай |
афіцы́йным |
афіцы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
афіцы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
афіцы́йны |
афіцы́йная |
афіцы́йнае |
афіцы́йныя |
| Р. |
афіцы́йнага |
афіцы́йнай афіцы́йнае |
афіцы́йнага |
афіцы́йных |
| Д. |
афіцы́йнаму |
афіцы́йнай |
афіцы́йнаму |
афіцы́йным |
| В. |
афіцы́йны (неадуш.) афіцы́йнага (адуш.) |
афіцы́йную |
афіцы́йнае |
афіцы́йныя (неадуш.) афіцы́йных (адуш.) |
| Т. |
афіцы́йным |
афіцы́йнай афіцы́йнаю |
афіцы́йным |
афіцы́йнымі |
| М. |
афіцы́йным |
афіцы́йнай |
афіцы́йным |
афіцы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
афіцы́йшчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
афіцы́йшчына |
| Р. |
афіцы́йшчыны |
| Д. |
афіцы́йшчыне |
| В. |
афіцы́йшчыну |
| Т. |
афіцы́йшчынай афіцы́йшчынаю |
| М. |
афіцы́йшчыне |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
афіцыя́л
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
афіцыя́л |
афіцыя́лы |
| Р. |
афіцыя́ла |
афіцыя́лаў |
| Д. |
афіцыя́лу |
афіцыя́лам |
| В. |
афіцыя́ла |
афіцыя́лаў |
| Т. |
афіцыя́лам |
афіцыя́ламі |
| М. |
афіцыя́ле |
афіцыя́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
афіцыялізава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
афіцыялізава́ны |
афіцыялізава́ная |
афіцыялізава́нае |
афіцыялізава́ныя |
| Р. |
афіцыялізава́нага |
афіцыялізава́най афіцыялізава́нае |
афіцыялізава́нага |
афіцыялізава́ных |
| Д. |
афіцыялізава́наму |
афіцыялізава́най |
афіцыялізава́наму |
афіцыялізава́ным |
| В. |
афіцыялізава́ны (неадуш.) афіцыялізава́нага (адуш.) |
афіцыялізава́ную |
афіцыялізава́нае |
афіцыялізава́ныя (неадуш.) афіцыялізава́ных (адуш.) |
| Т. |
афіцыялізава́ным |
афіцыялізава́най афіцыялізава́наю |
афіцыялізава́ным |
афіцыялізава́нымі |
| М. |
афіцыялізава́ным |
афіцыялізава́най |
афіцыялізава́ным |
афіцыялізава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.