аўтаэлектро́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
аўтаэлектро́нны |
аўтаэлектро́нная |
аўтаэлектро́ннае |
аўтаэлектро́нныя |
| Р. |
аўтаэлектро́ннага |
аўтаэлектро́ннай
аўтаэлектро́ннае |
аўтаэлектро́ннага |
аўтаэлектро́нных |
| Д. |
аўтаэлектро́ннаму |
аўтаэлектро́ннай |
аўтаэлектро́ннаму |
аўтаэлектро́нным |
| В. |
аўтаэлектро́нны (неадуш.)
аўтаэлектро́ннага (адуш.) |
аўтаэлектро́нную |
аўтаэлектро́ннае |
аўтаэлектро́нныя (неадуш.)
аўтаэлектро́нных (адуш.) |
| Т. |
аўтаэлектро́нным |
аўтаэлектро́ннай
аўтаэлектро́ннаю |
аўтаэлектро́нным |
аўтаэлектро́ннымі |
| М. |
аўтаэлектро́нным |
аўтаэлектро́ннай |
аўтаэлектро́нным |
аўтаэлектро́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
аўтаэраты́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтаэраты́зм |
| Р. |
аўтаэраты́зму |
| Д. |
аўтаэраты́зму |
| В. |
аўтаэраты́зм |
| Т. |
аўтаэраты́змам |
| М. |
аўтаэраты́зме |
Крыніцы:
piskunou2012.
а́ўта-то́на-гадзі́на
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
а́ўта-то́на-гадзі́на |
а́ўта-то́на-гадзі́ны |
| Р. |
а́ўта-то́на-гадзі́ны |
а́ўта-то́на-гадзі́н |
| Д. |
а́ўта-то́на-гадзі́не |
а́ўта-то́на-гадзі́нам |
| В. |
а́ўта-то́на-гадзі́ну |
а́ўта-то́на-гадзі́ны |
| Т. |
а́ўта-то́на-гадзі́най
а́ўта-то́на-гадзі́наю |
а́ўта-то́на-гадзі́намі |
| М. |
а́ўта-то́на-гадзі́не |
а́ўта-то́на-гадзі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтбры́дынг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтбры́дынг |
аўтбры́дынгі |
| Р. |
аўтбры́дынгу |
аўтбры́дынгаў |
| Д. |
аўтбры́дынгу |
аўтбры́дынгам |
| В. |
аўтбры́дынг |
аўтбры́дынгі |
| Т. |
аўтбры́дынгам |
аўтбры́дынгамі |
| М. |
аўтбры́дынгу |
аўтбры́дынгах |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўтве́лінг
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
аўтве́лінг |
| Р. |
аўтве́лінгу |
| Д. |
аўтве́лінгу |
| В. |
аўтве́лінг |
| Т. |
аўтве́лінгам |
| М. |
аўтве́лінгу |
Крыніцы:
piskunou2012.
аўто́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўто́ |
аўто́ |
| Р. |
аўто́ |
аўто́ |
| Д. |
аўто́ |
аўто́ |
| В. |
аўто́ |
аўто́ |
| Т. |
аўто́ |
аўто́ |
| М. |
аўто́ |
аўто́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
аўто́бус
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўто́бус |
аўто́бусы |
| Р. |
аўто́буса |
аўто́бусаў |
| Д. |
аўто́бусу |
аўто́бусам |
| В. |
аўто́бус |
аўто́бусы |
| Т. |
аўто́бусам |
аўто́бусамі |
| М. |
аўто́бусе |
аўто́бусах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
аўтобусабудаўні́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўтобусабудаўні́к |
аўтобусабудаўнікі́ |
| Р. |
аўтобусабудаўніка́ |
аўтобусабудаўніко́ў |
| Д. |
аўтобусабудаўніку́ |
аўтобусабудаўніка́м |
| В. |
аўтобусабудаўніка́ |
аўтобусабудаўніко́ў |
| Т. |
аўтобусабудаўніко́м |
аўтобусабудаўніка́мі |
| М. |
аўтобусабудаўніку́ |
аўтобусабудаўніка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
аўто́бусік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
аўто́бусік |
аўто́бусікі |
| Р. |
аўто́бусіка |
аўто́бусікаў |
| Д. |
аўто́бусіку |
аўто́бусікам |
| В. |
аўто́бусік |
аўто́бусікі |
| Т. |
аўто́бусікам |
аўто́бусікамі |
| М. |
аўто́бусіку |
аўто́бусіках |
Крыніцы:
piskunou2012.