удражня́ць
‘дражніць, злаваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удражня́ю |
удражня́ем |
| 2-я ас. |
удражня́еш |
удражня́еце |
| 3-я ас. |
удражня́е |
удражня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
удражня́ў |
удражня́лі |
| ж. |
удражня́ла |
| н. |
удражня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удражня́й |
удражня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
удражня́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Удра́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Удра́нка |
| Р. |
Удра́нкі |
| Д. |
Удра́нцы |
| В. |
Удра́нку |
| Т. |
Удра́нкай Удра́нкаю |
| М. |
Удра́нцы |
удрапава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удрапава́ны |
удрапава́ная |
удрапава́нае |
удрапава́ныя |
| Р. |
удрапава́нага |
удрапава́най удрапава́нае |
удрапава́нага |
удрапава́ных |
| Д. |
удрапава́наму |
удрапава́най |
удрапава́наму |
удрапава́ным |
| В. |
удрапава́ны (неадуш.) удрапава́нага (адуш.) |
удрапава́ную |
удрапава́нае |
удрапава́ныя (неадуш.) удрапава́ных (адуш.) |
| Т. |
удрапава́ным |
удрапава́най удрапава́наю |
удрапава́ным |
удрапава́нымі |
| М. |
удрапава́ным |
удрапава́най |
удрапава́ным |
удрапава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
удратава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
удратава́ны |
удратава́ная |
удратава́нае |
удратава́ныя |
| Р. |
удратава́нага |
удратава́най удратава́нае |
удратава́нага |
удратава́ных |
| Д. |
удратава́наму |
удратава́най |
удратава́наму |
удратава́ным |
| В. |
удратава́ны (неадуш.) удратава́нага (адуш.) |
удратава́ную |
удратава́нае |
удратава́ныя (неадуш.) удратава́ных (адуш.) |
| Т. |
удратава́ным |
удратава́най удратава́наю |
удратава́ным |
удратава́нымі |
| М. |
удратава́ным |
удратава́най |
удратава́ным |
удратава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
удратава́ць
‘абвіць што-небудзь дротам’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удрату́ю |
удрату́ем |
| 2-я ас. |
удрату́еш |
удрату́еце |
| 3-я ас. |
удрату́е |
удрату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
удратава́ў |
удратава́лі |
| ж. |
удратава́ла |
| н. |
удратава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удрату́й |
удрату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
удратава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
удру́жваць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удру́жваю |
удру́жваем |
| 2-я ас. |
удру́жваеш |
удру́жваеце |
| 3-я ас. |
удру́жвае |
удру́жваюць |
| Прошлы час |
| м. |
удру́жваў |
удру́жвалі |
| ж. |
удру́жвала |
| н. |
удру́жвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удру́жвай |
удру́жвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
удру́жваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
удружы́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
удружу́ |
удру́жым |
| 2-я ас. |
удру́жыш |
удру́жыце |
| 3-я ас. |
удру́жыць |
удру́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
удружы́ў |
удружы́лі |
| ж. |
удружы́ла |
| н. |
удружы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
удружы́ |
удружы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
удружы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
удру́зг
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| удру́зг |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.