уду́мацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уду́маюся |
уду́маемся |
| 2-я ас. |
уду́маешся |
уду́маецеся |
| 3-я ас. |
уду́маецца |
уду́маюцца |
| Прошлы час |
| м. |
уду́маўся |
уду́маліся |
| ж. |
уду́малася |
| н. |
уду́малася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уду́майся |
уду́майцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уду́маўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уду́маць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уду́маю |
уду́маем |
| 2-я ас. |
уду́маеш |
уду́маеце |
| 3-я ас. |
уду́мае |
уду́маюць |
| Прошлы час |
| м. |
уду́маў |
уду́малі |
| ж. |
уду́мала |
| н. |
уду́мала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уду́май |
уду́майце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уду́маўшы |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
уду́мвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уду́мваюся |
уду́мваемся |
| 2-я ас. |
уду́мваешся |
уду́мваецеся |
| 3-я ас. |
уду́мваецца |
уду́мваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
уду́мваўся |
уду́мваліся |
| ж. |
уду́мвалася |
| н. |
уду́мвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уду́мвайся |
уду́мвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уду́мваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уду́мліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| уду́мліва |
уду́млівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
уду́млівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уду́млівасць |
| Р. |
уду́млівасці |
| Д. |
уду́млівасці |
| В. |
уду́млівасць |
| Т. |
уду́млівасцю |
| М. |
уду́млівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уду́млівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уду́млівы |
уду́млівая |
уду́млівае |
уду́млівыя |
| Р. |
уду́млівага |
уду́млівай уду́млівае |
уду́млівага |
уду́млівых |
| Д. |
уду́мліваму |
уду́млівай |
уду́мліваму |
уду́млівым |
| В. |
уду́млівы (неадуш.) уду́млівага (адуш.) |
уду́млівую |
уду́млівае |
уду́млівыя (неадуш.) уду́млівых (адуш.) |
| Т. |
уду́млівым |
уду́млівай уду́мліваю |
уду́млівым |
уду́млівымі |
| М. |
уду́млівым |
уду́млівай |
уду́млівым |
уду́млівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уду́мнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уду́мнасць |
| Р. |
уду́мнасці |
| Д. |
уду́мнасці |
| В. |
уду́мнасць |
| Т. |
уду́мнасцю |
| М. |
уду́мнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уду́мны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
уду́мны |
уду́мная |
уду́мнае |
уду́мныя |
| Р. |
уду́мнага |
уду́мнай уду́мнае |
уду́мнага |
уду́мных |
| Д. |
уду́мнаму |
уду́мнай |
уду́мнаму |
уду́мным |
| В. |
уду́мны (неадуш.) уду́мнага (адуш.) |
уду́мную |
уду́мнае |
уду́мныя (неадуш.) уду́мных (адуш.) |
| Т. |
уду́мным |
уду́мнай уду́мнаю |
уду́мным |
уду́мнымі |
| М. |
уду́мным |
уду́мнай |
уду́мным |
уду́мных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
уду́рбацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уду́рбаюся |
уду́рбаемся |
| 2-я ас. |
уду́рбаешся |
уду́рбаецеся |
| 3-я ас. |
уду́рбаецца |
уду́рбаюцца |
| Прошлы час |
| м. |
уду́рбаўся |
уду́рбаліся |
| ж. |
уду́рбалася |
| н. |
уду́рбалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уду́рбайся |
уду́рбайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уду́рбаўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.