Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

уваткну́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уваткну́ты уваткну́тая уваткну́тае уваткну́тыя
Р. уваткну́тага уваткну́тай
уваткну́тае
уваткну́тага уваткну́тых
Д. уваткну́таму уваткну́тай уваткну́таму уваткну́тым
В. уваткну́ты (неадуш.)
уваткну́тага (адуш.)
уваткну́тую уваткну́тае уваткну́тыя (неадуш.)
уваткну́тых (адуш.)
Т. уваткну́тым уваткну́тай
уваткну́таю
уваткну́тым уваткну́тымі
М. уваткну́тым уваткну́тай уваткну́тым уваткну́тых

Кароткая форма: уваткну́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уваткну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уваткну́ся уваткнё́мся
2-я ас. уваткне́шся уваткняце́ся
3-я ас. уваткне́цца уваткну́цца
Прошлы час
м. уваткну́ўся уваткну́ліся
ж. уваткну́лася
н. уваткну́лася
Загадны лад
2-я ас. уваткні́ся уваткні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час уваткну́ўшыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уваткну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уваткну́ уваткнё́м
2-я ас. уваткне́ш уваткняце́
3-я ас. уваткне́ уваткну́ць
Прошлы час
м. уваткну́ў уваткну́лі
ж. уваткну́ла
н. уваткну́ла
Загадны лад
2-я ас. уваткні́ уваткні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час уваткну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

уваўрэ́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уваўрэ́лы уваўрэ́лая уваўрэ́лае уваўрэ́лыя
Р. уваўрэ́лага уваўрэ́лай
уваўрэ́лае
уваўрэ́лага уваўрэ́лых
Д. уваўрэ́ламу уваўрэ́лай уваўрэ́ламу уваўрэ́лым
В. уваўрэ́лы (неадуш.)
уваўрэ́лага (адуш.)
уваўрэ́лую уваўрэ́лае уваўрэ́лыя (неадуш.)
уваўрэ́лых (адуш.)
Т. уваўрэ́лым уваўрэ́лай
уваўрэ́лаю
уваўрэ́лым уваўрэ́лымі
М. уваўрэ́лым уваўрэ́лай уваўрэ́лым уваўрэ́лых

Крыніцы: piskunou2012.

уваўрэ́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уваўрэ́юся уваўрэ́емся
2-я ас. уваўрэ́ешся уваўрэ́ецеся
3-я ас. уваўрэ́ецца уваўрэ́юцца
Прошлы час
м. уваўрэ́ўся уваўрэ́ліся
ж. уваўрэ́лася
н. уваўрэ́лася
Загадны лад
2-я ас. уваўрэ́йся уваўрэ́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час уваўрэ́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

уваўрэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уваўрэ́ю уваўрэ́ем
2-я ас. уваўрэ́еш уваўрэ́еце
3-я ас. уваўрэ́е уваўрэ́юць
Прошлы час
м. уваўрэ́ў уваўрэ́лі
ж. уваўрэ́ла
н. уваўрэ́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час уваўрэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

увахо́д

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. увахо́д
Р. увахо́ду
Д. увахо́ду
В. увахо́д
Т. увахо́дам
М. увахо́дзе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

увахо́д

‘месца, праз якое ўваходзяць’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. увахо́д увахо́ды
Р. увахо́да увахо́даў
Д. увахо́ду увахо́дам
В. увахо́д увахо́ды
Т. увахо́дам увахо́дамі
М. увахо́дзе увахо́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

увахо́джанне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. увахо́джанне
Р. увахо́джання
Д. увахо́джанню
В. увахо́джанне
Т. увахо́джаннем
М. увахо́джанні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

увахо́дзіны

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. увахо́дзіны
Р. увахо́дзін
Д. увахо́дзінам
В. увахо́дзіны
Т. увахо́дзінамі
М. увахо́дзінах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.