увахо́дзіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увахо́джу |
увахо́дзім |
| 2-я ас. |
увахо́дзіш |
увахо́дзіце |
| 3-я ас. |
увахо́дзіць |
увахо́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
увахо́дзіў |
увахо́дзілі |
| ж. |
увахо́дзіла |
| н. |
увахо́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увахо́дзь |
увахо́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
увахо́дзячы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
увахо́дная
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| ж. |
- |
| Н. |
увахо́дная |
увахо́дныя |
| Р. |
увахо́днай |
увахо́дных |
| Д. |
увахо́днай |
увахо́дным |
| В. |
увахо́дную |
увахо́дныя |
| Т. |
увахо́днай увахо́днаю |
увахо́днымі |
| М. |
увахо́днай |
увахо́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
увахо́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
увахо́дны |
увахо́дная |
увахо́днае |
увахо́дныя |
| Р. |
увахо́днага |
увахо́днай увахо́днае |
увахо́днага |
увахо́дных |
| Д. |
увахо́днаму |
увахо́днай |
увахо́днаму |
увахо́дным |
| В. |
увахо́дны (неадуш.) увахо́днага (адуш.) |
увахо́дную |
увахо́днае |
увахо́дныя (неадуш.) увахо́дных (адуш.) |
| Т. |
увахо́дным |
увахо́днай увахо́днаю |
увахо́дным |
увахо́днымі |
| М. |
увахо́дным |
увахо́днай |
увахо́дным |
увахо́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
увачаві́дкі
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| увачаві́дкі |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
увачаві́дніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увачаві́днюся |
увачаві́днімся |
| 2-я ас. |
увачаві́днішся |
увачаві́дніцеся |
| 3-я ас. |
увачаві́дніцца |
увачаві́дняцца |
| Прошлы час |
| м. |
увачаві́дніўся |
увачаві́дніліся |
| ж. |
увачаві́днілася |
| н. |
увачаві́днілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увачаві́дніся |
увачаві́дніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
увачаві́дніўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
увачаві́дніць
‘зрабіць відавочным, паказаць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
увачаві́дню |
увачаві́днім |
| 2-я ас. |
увачаві́дніш |
увачаві́дніце |
| 3-я ас. |
увачаві́дніць |
увачаві́дняць |
| Прошлы час |
| м. |
увачаві́дніў |
увачаві́днілі |
| ж. |
увачаві́дніла |
| н. |
увачаві́дніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
увачаві́дні |
увачаві́дніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
увачаві́дніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
уваччу́
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| уваччу́ |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уведамле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уведамле́нне |
уведамле́нні |
| Р. |
уведамле́ння |
уведамле́нняў |
| Д. |
уведамле́нню |
уведамле́нням |
| В. |
уведамле́нне |
уведамле́нні |
| Т. |
уведамле́ннем |
уведамле́ннямі |
| М. |
уведамле́нні |
уведамле́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.