увахо́джанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| увахо́джанне | |
| увахо́джання | |
| увахо́джанню | |
| увахо́джанне | |
| увахо́джаннем | |
| увахо́джанні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)