Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

тыразі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тыразі́н
Р. тыразі́ну
Д. тыразі́ну
В. тыразі́н
Т. тыразі́нам
М. тыразі́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

тыразіна́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. тыразіна́за тыразіна́зы
Р. тыразіна́зы тыразіна́з
Д. тыразіна́зе тыразіна́зам
В. тыразіна́зу тыразіна́зы
Т. тыразіна́зай
тыразіна́заю		 тыразіна́замі
М. тыразіна́зе тыразіна́зах

Крыніцы: piskunou2012.

тыраксі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. тыраксі́н
Р. тыраксі́ну
Д. тыраксі́ну
В. тыраксі́н
Т. тыраксі́нам
М. тыраксі́не

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

тыра́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тыра́н тыра́ны
Р. тыра́на тыра́наў
Д. тыра́ну тыра́нам
В. тыра́на тыра́наў
Т. тыра́нам тыра́намі
М. тыра́не тыра́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Тыра́на

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Тыра́на
Р. Тыра́ны
Д. Тыра́не
В. Тыра́ну
Т. Тыра́най
Тыра́наю
М. Тыра́не

тыраназа́ўр

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. тыраназа́ўр тыраназа́ўры
Р. тыраназа́ўра тыраназа́ўраў
Д. тыраназа́ўру тыраназа́ўрам
В. тыраназа́ўра тыраназа́ўраў
Т. тыраназа́ўрам тыраназа́ўрамі
М. тыраназа́ўры тыраназа́ўрах

Крыніцы: piskunou2012.

тыра́ніць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. тыра́ню тыра́нім
2-я ас. тыра́ніш тыра́ніце
3-я ас. тыра́ніць тыра́няць
Прошлы час
м. тыра́ніў тыра́нілі
ж. тыра́ніла
н. тыра́ніла
Загадны лад
2-я ас. тыра́нь тыра́ньце
Дзеепрыслоўе
цяп. час тыра́нячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тырані́чна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
тырані́чна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

тырані́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тырані́чны тырані́чная тырані́чнае тырані́чныя
Р. тырані́чнага тырані́чнай
тырані́чнае		 тырані́чнага тырані́чных
Д. тырані́чнаму тырані́чнай тырані́чнаму тырані́чным
В. тырані́чны (неадуш.)
тырані́чнага (адуш.)		 тырані́чную тырані́чнае тырані́чныя (неадуш.)
тырані́чных (адуш.)
Т. тырані́чным тырані́чнай
тырані́чнаю		 тырані́чным тырані́чнымі
М. тырані́чным тырані́чнай тырані́чным тырані́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

тырані́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. тырані́я
Р. тырані́і
Д. тырані́і
В. тырані́ю
Т. тырані́яй
тырані́яю
М. тырані́і

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.