тыпі́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тыпі́раванне |
тыпі́раванні |
| Р. |
тыпі́равання |
тыпі́раванняў |
| Д. |
тыпі́раванню |
тыпі́раванням |
| В. |
тыпі́раванне |
тыпі́раванні |
| Т. |
тыпі́раваннем |
тыпі́раваннямі |
| М. |
тыпі́раванні |
тыпі́раваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
тыпі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тыпі́раваны |
тыпі́раваная |
тыпі́раванае |
тыпі́раваныя |
| Р. |
тыпі́раванага |
тыпі́раванай тыпі́раванае |
тыпі́раванага |
тыпі́раваных |
| Д. |
тыпі́раванаму |
тыпі́раванай |
тыпі́раванаму |
тыпі́раваным |
| В. |
тыпі́раваны (неадуш.) тыпі́раванага (адуш.) |
тыпі́раваную |
тыпі́раванае |
тыпі́раваныя (неадуш.) тыпі́раваных (адуш.) |
| Т. |
тыпі́раваным |
тыпі́раванай тыпі́раванаю |
тыпі́раваным |
тыпі́раванымі |
| М. |
тыпі́раваным |
тыпі́раванай |
тыпі́раваным |
тыпі́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
тыпі́раваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тыпі́раваны |
тыпі́раваная |
тыпі́раванае |
тыпі́раваныя |
| Р. |
тыпі́раванага |
тыпі́раванай тыпі́раванае |
тыпі́раванага |
тыпі́раваных |
| Д. |
тыпі́раванаму |
тыпі́раванай |
тыпі́раванаму |
тыпі́раваным |
| В. |
тыпі́раваны (неадуш.) тыпі́раванага (адуш.) |
тыпі́раваную |
тыпі́раванае |
тыпі́раваныя (неадуш.) тыпі́раваных (адуш.) |
| Т. |
тыпі́раваным |
тыпі́раванай тыпі́раванаю |
тыпі́раваным |
тыпі́раванымі |
| М. |
тыпі́раваным |
тыпі́раванай |
тыпі́раваным |
тыпі́раваных |
Крыніцы:
piskunou2012.
тыпі́равацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
тыпі́руецца |
тыпі́руюцца |
| Прошлы час |
| м. |
тыпі́раваўся |
тыпі́раваліся |
| ж. |
тыпі́равалася |
| н. |
тыпі́равалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тыпі́руючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
тыпі́раваць
‘напр., тыпіраваць персанажаў’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
тыпі́рую |
тыпі́руем |
| 2-я ас. |
тыпі́руеш |
тыпі́руеце |
| 3-я ас. |
тыпі́руе |
тыпі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
тыпі́раваў |
тыпі́равалі |
| ж. |
тыпі́равала |
| н. |
тыпі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
тыпі́руй |
тыпі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
тыпі́руючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
тыпі́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тыпі́чнасць |
| Р. |
тыпі́чнасці |
| Д. |
тыпі́чнасці |
| В. |
тыпі́чнасць |
| Т. |
тыпі́чнасцю |
| М. |
тыпі́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тыпі́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тыпі́чны |
тыпі́чная |
тыпі́чнае |
тыпі́чныя |
| Р. |
тыпі́чнага |
тыпі́чнай тыпі́чнае |
тыпі́чнага |
тыпі́чных |
| Д. |
тыпі́чнаму |
тыпі́чнай |
тыпі́чнаму |
тыпі́чным |
| В. |
тыпі́чны тыпі́чнага |
тыпі́чную |
тыпі́чнае |
тыпі́чныя |
| Т. |
тыпі́чным |
тыпі́чнай тыпі́чнаю |
тыпі́чным |
тыпі́чнымі |
| М. |
тыпі́чным |
тыпі́чнай |
тыпі́чным |
тыпі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тыпо́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| тыпо́ва |
тыпо́вей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.