тыраназа́ўр
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тыраназа́ўр | тыраназа́ўры | |
| тыраназа́ўра | тыраназа́ўраў | |
| тыраназа́ўру | тыраназа́ўрам | |
| тыраназа́ўра | тыраназа́ўраў | |
| тыраназа́ўрам | тыраназа́ўрамі | |
| тыраназа́ўры | тыраназа́ўрах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)