Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

трымклі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

трымклі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трымклі́вы	трымклі́вая	трымклі́вае	трымклі́выя
Р.	трымклі́вага	трымклі́вай трымклі́вае	трымклі́вага	трымклі́вых
Д.	трымклі́ваму	трымклі́вай	трымклі́ваму	трымклі́вым
В.	трымклі́вы (неадуш.) трымклі́вага (адуш.)	трымклі́вую	трымклі́вае	трымклі́выя (неадуш.) трымклі́вых (адуш.)
Т.	трымклі́вым	трымклі́вай трымклі́ваю	трымклі́вым	трымклі́вымі
М.	трымклі́вым	трымклі́вай	трымклі́вым	трымклі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

трымтлі́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трымтлі́вы	трымтлі́вая	трымтлі́вае	трымтлі́выя
Р.	трымтлі́вага	трымтлі́вай трымтлі́вае	трымтлі́вага	трымтлі́вых
Д.	трымтлі́ваму	трымтлі́вай	трымтлі́ваму	трымтлі́вым
В.	трымтлі́вы (неадуш.) трымтлі́вага (адуш.)	трымтлі́вую	трымтлі́вае	трымтлі́выя (неадуш.) трымтлі́вых (адуш.)
Т.	трымтлі́вым	трымтлі́вай трымтлі́ваю	трымтлі́вым	трымтлі́вымі
М.	трымтлі́вым	трымтлі́вай	трымтлі́вым	трымтлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

трымце́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трымце́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трымці́вы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трымці́вы	трымці́вая	трымці́вае	трымці́выя
Р.	трымці́вага	трымці́вай трымці́вае	трымці́вага	трымці́вых
Д.	трымці́ваму	трымці́вай	трымці́ваму	трымці́вым
В.	трымці́вы (неадуш.) трымці́вага (адуш.)	трымці́вую	трымці́вае	трымці́выя (неадуш.) трымці́вых (адуш.)
Т.	трымці́вым	трымці́вай трымці́ваю	трымці́вым	трымці́вымі
М.	трымці́вым	трымці́вай	трымці́вым	трымці́вых

Крыніцы: piskunou2012.

трынасе́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

трынатрыйфасфа́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

трына́ццаты

лічэбнік, парадкавы

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трына́ццаты	трына́ццатая	трына́ццатае	трына́ццатыя
Р.	трына́ццатага	трына́ццатай трына́ццатае	трына́ццатага	трына́ццатых
Д.	трына́ццатаму	трына́ццатай	трына́ццатаму	трына́ццатым
В.	трына́ццатага (адуш.) трына́ццаты (неадуш.)	трына́ццатую	трына́ццатае	трына́ццатых (адуш.) трына́ццатыя (неадуш.)
Т.	трына́ццатым	трына́ццатай трына́ццатаю	трына́ццатым	трына́ццатымі
М.	трына́ццатым	трына́ццатай	трына́ццатым	трына́ццатых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трынаццацігадо́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	трынаццацігадо́вы	трынаццацігадо́вая	трынаццацігадо́вае	трынаццацігадо́выя
Р.	трынаццацігадо́вага	трынаццацігадо́вай трынаццацігадо́вае	трынаццацігадо́вага	трынаццацігадо́вых
Д.	трынаццацігадо́ваму	трынаццацігадо́вай	трынаццацігадо́ваму	трынаццацігадо́вым
В.	трынаццацігадо́вы (неадуш.) трынаццацігадо́вага (адуш.)	трынаццацігадо́вую	трынаццацігадо́вае	трынаццацігадо́выя (неадуш.) трынаццацігадо́вых (адуш.)
Т.	трынаццацігадо́вым	трынаццацігадо́вай трынаццацігадо́ваю	трынаццацігадо́вым	трынаццацігадо́вымі
М.	трынаццацігадо́вым	трынаццацігадо́вай	трынаццацігадо́вым	трынаццацігадо́вых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Verbum