трынасе́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| трынасе́ннік | |
| трынасе́нніку | |
| трынасе́нніку | |
| трынасе́ннік | |
| трынасе́ннікам | |
| трынасе́нніку |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)