Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

політыпа́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	політыпа́ж	політыпа́жы
Р.	політыпа́жа	політыпа́жаў
Д.	політыпа́жу	політыпа́жам
В.	політыпа́ж	політыпа́жы
Т.	політыпа́жам	політыпа́жамі
М.	політыпа́жы	політыпа́жах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

політыпі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	політыпі́чны	політыпі́чная	політыпі́чнае	політыпі́чныя
Р.	політыпі́чнага	політыпі́чнай політыпі́чнае	політыпі́чнага	політыпі́чных
Д.	політыпі́чнаму	політыпі́чнай	політыпі́чнаму	політыпі́чным
В.	політыпі́чны (неадуш.) політыпі́чнага (адуш.)	політыпі́чную	політыпі́чнае	політыпі́чныя (неадуш.) політыпі́чных (адуш.)
Т.	політыпі́чным	політыпі́чнай політыпі́чнаю	політыпі́чным	політыпі́чнымі
М.	політыпі́чным	політыпі́чнай	політыпі́чным	політыпі́чных

Крыніцы: piskunou2012.

політэі́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	політэі́зм
Р.	політэі́зму
Д.	політэі́зму
В.	політэі́зм
Т.	політэі́змам
М.	політэі́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

політэі́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	політэі́ст	політэі́сты
Р.	політэі́ста	політэі́стаў
Д.	політэі́сту	політэі́стам
В.	політэі́ста	політэі́стаў
Т.	політэі́стам	політэі́стамі
М.	політэі́сце	політэі́стах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

політэісты́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	політэісты́чны	політэісты́чная	політэісты́чнае	політэісты́чныя
Р.	політэісты́чнага	політэісты́чнай політэісты́чнае	політэісты́чнага	політэісты́чных
Д.	політэісты́чнаму	політэісты́чнай	політэісты́чнаму	політэісты́чным
В.	політэісты́чны (неадуш.) політэісты́чнага (адуш.)	політэісты́чную	політэісты́чнае	політэісты́чныя (неадуш.) політэісты́чных (адуш.)
Т.	політэісты́чным	політэісты́чнай політэісты́чнаю	політэісты́чным	політэісты́чнымі
М.	політэісты́чным	політэісты́чнай	політэісты́чным	політэісты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

політэ́кставы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	політэ́кставы	політэ́кставая	політэ́кставае	політэ́кставыя
Р.	політэ́кставага	політэ́кставай політэ́кставае	політэ́кставага	політэ́кставых
Д.	політэ́кставаму	політэ́кставай	політэ́кставаму	політэ́кставым
В.	політэ́кставы (неадуш.) політэ́кставага (адуш.)	політэ́кставую	політэ́кставае	політэ́кставыя (неадуш.) політэ́кставых (адуш.)
Т.	політэ́кставым	політэ́кставай політэ́кставаю	політэ́кставым	політэ́кставымі
М.	політэ́кставым	політэ́кставай	політэ́кставым	політэ́кставых

Крыніцы: piskunou2012.

політэрпе́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	політэрпе́н	політэрпе́ны
Р.	політэрпе́ну	політэрпе́наў
Д.	політэрпе́ну	політэрпе́нам
В.	політэрпе́н	політэрпе́ны
Т.	політэрпе́нам	політэрпе́намі
М.	політэрпе́не	політэрпе́нах

Крыніцы: piskunou2012.

політэтрафторэтыле́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	політэтрафторэтыле́н
Р.	політэтрафторэтыле́ну
Д.	політэтрафторэтыле́ну
В.	політэтрафторэтыле́н
Т.	політэтрафторэтыле́нам
М.	політэтрафторэтыле́не

Крыніцы: piskunou2012.

політэхнізава́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	політэхнізава́ны	політэхнізава́ная	політэхнізава́нае	політэхнізава́ныя
Р.	політэхнізава́нага	політэхнізава́най політэхнізава́нае	політэхнізава́нага	політэхнізава́ных
Д.	політэхнізава́наму	політэхнізава́най	політэхнізава́наму	політэхнізава́ным
В.	політэхнізава́ны (неадуш.) політэхнізава́нага (адуш.)	політэхнізава́ную	політэхнізава́нае	політэхнізава́ныя (неадуш.) політэхнізава́ных (адуш.)
Т.	політэхнізава́ным	політэхнізава́най політэхнізава́наю	політэхнізава́ным	політэхнізава́нымі
М.	політэхнізава́ным	політэхнізава́най	політэхнізава́ным	політэхнізава́ных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

політэхнізава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	політэхнізава́ны	політэхнізава́ная	політэхнізава́нае	політэхнізава́ныя
Р.	політэхнізава́нага	політэхнізава́най політэхнізава́нае	політэхнізава́нага	політэхнізава́ных
Д.	політэхнізава́наму	політэхнізава́най	політэхнізава́наму	політэхнізава́ным
В.	політэхнізава́ны (неадуш.) політэхнізава́нага (адуш.)	політэхнізава́ную	політэхнізава́нае	політэхнізава́ныя (неадуш.) політэхнізава́ных (адуш.)
Т.	політэхнізава́ным	політэхнізава́най політэхнізава́наю	політэхнізава́ным	політэхнізава́нымі
М.	політэхнізава́ным	політэхнізава́най	політэхнізава́ным	політэхнізава́ных

Кароткая форма: політэхнізава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)