політэрпе́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| політэрпе́н | політэрпе́ны | |
| політэрпе́ну | політэрпе́наў | |
| політэрпе́ну | політэрпе́нам | |
| політэрпе́н | політэрпе́ны | |
| політэрпе́нам | політэрпе́намі | |
| політэрпе́не | політэрпе́нах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)