Verbum

анлайнавы слоўнік

буё́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бу́ж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бужава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

бужава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

бужа́нін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: tsbm1984.

бужані́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

бужані́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

бужані́нны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	бужані́нны	бужані́нная	бужані́ннае	бужані́нныя
Р.	бужані́ннага	бужані́ннай бужані́ннае	бужані́ннага	бужані́нных
Д.	бужані́ннаму	бужані́ннай	бужані́ннаму	бужані́нным
В.	бужані́нны (неадуш.) бужані́ннага (адуш.)	бужані́нную	бужані́ннае	бужані́нныя (неадуш.) бужані́нных (адуш.)
Т.	бужані́нным	бужані́ннай бужані́ннаю	бужані́нным	бужані́ннымі
М.	бужані́нным	бужані́ннай	бужані́нным	бужані́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Бужа́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Бужумбу́ра

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне