Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшэюя- 

паядна́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паядна́ю паядна́ем
2-я ас. паядна́еш паядна́еце
3-я ас. паядна́е паядна́юць
Прошлы час
м. паядна́ў паядна́лі
ж. паядна́ла
н. паядна́ла
Загадны лад
2-я ас. паядна́й паядна́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паядна́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

паядно́ўвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. паядно́ўваюся паядно́ўваемся
2-я ас. паядно́ўваешся паядно́ўваецеся
3-я ас. паядно́ўваецца паядно́ўваюцца
Прошлы час
м. паядно́ўваўся паядно́ўваліся
ж. паядно́ўвалася
н. паядно́ўвалася
Загадны лад
2-я ас. паядно́ўвайся паядно́ўвайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час паядно́ўваючыся

Крыніцы: piskunou2012.

паядно́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. паядно́ўваю паядно́ўваем
2-я ас. паядно́ўваеш паядно́ўваеце
3-я ас. паядно́ўвае паядно́ўваюць
Прошлы час
м. паядно́ўваў паядно́ўвалі
ж. паядно́ўвала
н. паядно́ўвала
Загадны лад
2-я ас. паядно́ўвай паядно́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час паядно́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

паядране́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. паядране́е паядране́юць
Прошлы час
м. паядране́ў паядране́лі
ж. паядране́ла
н. паядране́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час паядране́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Паяду́ня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Паяду́ня
Р. Паяду́ні
Д. Паяду́ні
В. Паяду́ню
Т. Паяду́няй
Паяду́няю
М. Паяду́ні

паяды́нак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паяды́нак паяды́нкі
Р. паяды́нку паяды́нкаў
Д. паяды́нку паяды́нкам
В. паяды́нак паяды́нкі
Т. паяды́нкам паяды́нкамі
М. паяды́нку паяды́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пая́зд

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пая́зд пая́зды
Р. пая́зду пая́здаў
Д. пая́зду пая́здам
В. пая́зд пая́зды
Т. пая́здам пая́здамі
М. пая́здзе пая́здах

Крыніцы: piskunou2012.

паязджа́нін

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. паязджа́нін паязджа́не
Р. паязджа́ніна паязджа́н
Д. паязджа́ніну паязджа́нам
В. паязджа́ніна паязджа́н
Т. паязджа́нам паязджа́намі
М. паязджа́ніне паязджа́нах

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

паязджа́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. паязджа́нка паязджа́нкі
Р. паязджа́нкі паязджа́нак
Д. паязджа́нцы паязджа́нкам
В. паязджа́нку паязджа́нак
Т. паязджа́нкай
паязджа́нкаю		 паязджа́нкамі
М. паязджа́нцы паязджа́нках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

паязны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паязны́ паязна́я паязно́е паязны́я
Р. паязно́га паязно́й
паязно́е		 паязно́га паязны́х
Д. паязно́му паязно́й паязно́му паязны́м
В. паязны́ (неадуш.)
паязно́га (адуш.)		 паязну́ю паязно́е паязны́я (неадуш.)
паязны́х (адуш.)
Т. паязны́м паязно́й
паязно́ю		 паязны́м паязны́мі
М. паязны́м паязно́й паязны́м паязны́х

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.