атэсто́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
атэсто́ваны |
атэсто́ваная |
атэсто́ванае |
атэсто́ваныя |
| Р. |
атэсто́ванага |
атэсто́ванай
атэсто́ванае |
атэсто́ванага |
атэсто́ваных |
| Д. |
атэсто́ванаму |
атэсто́ванай |
атэсто́ванаму |
атэсто́ваным |
| В. |
атэсто́ваны
атэсто́ванага |
атэсто́ваную |
атэсто́ванае |
атэсто́ваныя
атэсто́ваных |
| Т. |
атэсто́ваным |
атэсто́ванай
атэсто́ванаю |
атэсто́ваным |
атэсто́ванымі |
| М. |
атэсто́ваным |
атэсто́ванай |
атэсто́ваным |
атэсто́ваных |
Кароткая форма: атэсто́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
атэсто́ўвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атэсто́ўваюся |
атэсто́ўваемся |
| 2-я ас. |
атэсто́ўваешся |
атэсто́ўваецеся |
| 3-я ас. |
атэсто́ўваецца |
атэсто́ўваюцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
атэсто́ўваўся |
атэсто́ўваліся |
| ж. |
атэсто́ўвалася |
| н. |
атэсто́ўвалася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
атэсто́ўваючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
атэсто́ўваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атэсто́ўваю |
атэсто́ўваем |
| 2-я ас. |
атэсто́ўваеш |
атэсто́ўваеце |
| 3-я ас. |
атэсто́ўвае |
атэсто́ўваюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
атэсто́ўваў |
атэсто́ўвалі |
| ж. |
атэсто́ўвала |
| н. |
атэсто́ўвала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
атэсто́ўвай |
атэсто́ўвайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
атэсто́ўваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
атэто́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
атэто́з |
| Р. |
атэто́зу |
| Д. |
атэто́зу |
| В. |
атэто́з |
| Т. |
атэто́зам |
| М. |
атэто́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
атэ́ўнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
атэ́ўнік |
атэ́ўнікі |
| Р. |
атэ́ўніка |
атэ́ўнікаў |
| Д. |
атэ́ўніку |
атэ́ўнікам |
| В. |
атэ́ўнік |
атэ́ўнікі |
| Т. |
атэ́ўнікам |
атэ́ўнікамі |
| М. |
атэ́ўніку |
атэ́ўніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ау́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ау́л |
ау́лы |
| Р. |
ау́ла |
ау́лаў |
| Д. |
ау́лу |
ау́лам |
| В. |
ау́л |
ау́лы |
| Т. |
ау́лам |
ау́ламі |
| М. |
ау́ле |
ау́лах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ау́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ау́льны |
ау́льная |
ау́льнае |
ау́льныя |
| Р. |
ау́льнага |
ау́льнай
ау́льнае |
ау́льнага |
ау́льных |
| Д. |
ау́льнаму |
ау́льнай |
ау́льнаму |
ау́льным |
| В. |
ау́льны (неадуш.)
ау́льнага (адуш.) |
ау́льную |
ау́льнае |
ау́льныя (неадуш.)
ау́льных (адуш.) |
| Т. |
ау́льным |
ау́льнай
ау́льнаю |
ау́льным |
ау́льнымі |
| М. |
ау́льным |
ау́льнай |
ау́льным |
ау́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Ау́льс
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ау́льс |
| Р. |
Ау́льса |
| Д. |
Ау́льсу |
| В. |
Ау́льс |
| Т. |
Ау́льсам |
| М. |
Ау́льсе |
а́ўгіеў
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
а́ўгіеў |
а́ўгіева |
а́ўгіева |
а́ўгіевы |
| Р. |
а́ўгіевага |
а́ўгіевай
а́ўгіевае |
а́ўгіевага |
а́ўгіевых |
| Д. |
а́ўгіеваму |
а́ўгіевай |
а́ўгіеваму |
а́ўгіевым |
| В. |
а́ўгіеў (неадуш.)
а́ўгіевага (адуш.) |
а́ўгіеву |
а́ўгіева |
а́ўгіевы (неадуш.)
а́ўгіевых (адуш.) |
| Т. |
а́ўгіевым |
а́ўгіевай
а́ўгіеваю |
а́ўгіевым |
а́ўгіевымі |
| М. |
а́ўгіевым |
а́ўгіевай |
а́ўгіевым |
а́ўгіевых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.