раствораправо́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раствораправо́д |
раствораправо́ды |
| Р. |
раствораправо́да |
раствораправо́даў |
| Д. |
раствораправо́ду |
раствораправо́дам |
| В. |
раствораправо́д |
раствораправо́ды |
| Т. |
раствораправо́дам |
раствораправо́дамі |
| М. |
раствораправо́дзе |
раствораправо́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
раствораўкла́дчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раствораўкла́дчык |
раствораўкла́дчыкі |
| Р. |
раствораўкла́дчыка |
раствораўкла́дчыкаў |
| Д. |
раствораўкла́дчыку |
раствораўкла́дчыкам |
| В. |
раствораўкла́дчык |
раствораўкла́дчыкі |
| Т. |
раствораўкла́дчыкам |
раствораўкла́дчыкамі |
| М. |
раствораўкла́дчыку |
раствораўкла́дчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
раство́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
раство́рны |
раство́рная |
раство́рнае |
раство́рныя |
| Р. |
раство́рнага |
раство́рнай раство́рнае |
раство́рнага |
раство́рных |
| Д. |
раство́рнаму |
раство́рнай |
раство́рнаму |
раство́рным |
| В. |
раство́рны (неадуш.) раство́рнага (адуш.) |
раство́рную |
раство́рнае |
раство́рныя (неадуш.) раство́рных (адуш.) |
| Т. |
раство́рным |
раство́рнай раство́рнаю |
раство́рным |
раство́рнымі |
| М. |
раство́рным |
раство́рнай |
раство́рным |
раство́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
раство́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
раство́ршчык |
раство́ршчыкі |
| Р. |
раство́ршчыка |
раство́ршчыкаў |
| Д. |
раство́ршчыку |
раство́ршчыкам |
| В. |
раство́ршчыка |
раство́ршчыкаў |
| Т. |
раство́ршчыкам |
раство́ршчыкамі |
| М. |
раство́ршчыку |
раство́ршчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Растко́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Растко́ва |
| Р. |
Растко́ва |
| Д. |
Растко́ву |
| В. |
Растко́ва |
| Т. |
Растко́вам |
| М. |
Растко́ве |
растко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
растко́вы |
растко́вая |
растко́вае |
растко́выя |
| Р. |
растко́вага |
растко́вай растко́вае |
растко́вага |
растко́вых |
| Д. |
растко́ваму |
растко́вай |
растко́ваму |
растко́вым |
| В. |
растко́вы (неадуш.) растко́вага (адуш.) |
растко́вую |
растко́вае |
растко́выя (неадуш.) растко́вых (адуш.) |
| Т. |
растко́вым |
растко́вай растко́ваю |
растко́вым |
растко́вымі |
| М. |
растко́вым |
растко́вай |
растко́вым |
растко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
растлумача́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
растлумача́льны |
растлумача́льная |
растлумача́льнае |
растлумача́льныя |
| Р. |
растлумача́льнага |
растлумача́льнай растлумача́льнае |
растлумача́льнага |
растлумача́льных |
| Д. |
растлумача́льнаму |
растлумача́льнай |
растлумача́льнаму |
растлумача́льным |
| В. |
растлумача́льны (неадуш.) растлумача́льнага (адуш.) |
растлумача́льную |
растлумача́льнае |
растлумача́льныя (неадуш.) растлумача́льных (адуш.) |
| Т. |
растлумача́льным |
растлумача́льнай растлумача́льнаю |
растлумача́льным |
растлумача́льнымі |
| М. |
растлумача́льным |
растлумача́льнай |
растлумача́льным |
растлумача́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
растлума́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
растлума́чаны |
растлума́чаная |
растлума́чанае |
растлума́чаныя |
| Р. |
растлума́чанага |
растлума́чанай растлума́чанае |
растлума́чанага |
растлума́чаных |
| Д. |
растлума́чанаму |
растлума́чанай |
растлума́чанаму |
растлума́чаным |
| В. |
растлума́чаны (неадуш.) растлума́чанага (адуш.) |
растлума́чаную |
растлума́чанае |
растлума́чаныя (неадуш.) растлума́чаных (адуш.) |
| Т. |
растлума́чаным |
растлума́чанай растлума́чанаю |
растлума́чаным |
растлума́чанымі |
| М. |
растлума́чаным |
растлума́чанай |
растлума́чаным |
растлума́чаных |
Кароткая форма: растлума́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
растлума́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
растлума́чванне |
| Р. |
растлума́чвання |
| Д. |
растлума́чванню |
| В. |
растлума́чванне |
| Т. |
растлума́чваннем |
| М. |
растлума́чванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.