Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

паша́нны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паша́нны паша́нная паша́ннае паша́нныя
Р. паша́ннага паша́ннай
паша́ннае
паша́ннага паша́нных
Д. паша́ннаму паша́ннай паша́ннаму паша́нным
В. паша́нны (неадуш.)
паша́ннага (адуш.)
паша́нную паша́ннае паша́нныя (неадуш.)
паша́нных (адуш.)
Т. паша́нным паша́ннай
паша́ннаю
паша́нным паша́ннымі
М. паша́нным паша́ннай паша́нным паша́нных

Крыніцы: piskunou2012.

пашано́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. пашано́та
Р. пашано́ты
Д. пашано́це
В. пашано́ту
Т. пашано́тай
пашано́таю
М. пашано́це

Крыніцы: piskunou2012.

пашано́тна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пашано́тна - -

Крыніцы: piskunou2012.

пашано́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пашано́тнасць
Р. пашано́тнасці
Д. пашано́тнасці
В. пашано́тнасць
Т. пашано́тнасцю
М. пашано́тнасці

Крыніцы: piskunou2012.

пашано́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пашано́тны пашано́тная пашано́тнае пашано́тныя
Р. пашано́тнага пашано́тнай
пашано́тнае
пашано́тнага пашано́тных
Д. пашано́тнаму пашано́тнай пашано́тнаму пашано́тным
В. пашано́тны (неадуш.)
пашано́тнага (адуш.)
пашано́тную пашано́тнае пашано́тныя (неадуш.)
пашано́тных (адуш.)
Т. пашано́тным пашано́тнай
пашано́тнаю
пашано́тным пашано́тнымі
М. пашано́тным пашано́тнай пашано́тным пашано́тных

Крыніцы: piskunou2012.

пашано́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
пашано́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.

пашано́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пашано́ўны пашано́ўная пашано́ўнае пашано́ўныя
Р. пашано́ўнага пашано́ўнай
пашано́ўнае
пашано́ўнага пашано́ўных
Д. пашано́ўнаму пашано́ўнай пашано́ўнаму пашано́ўным
В. пашано́ўны (неадуш.)
пашано́ўнага (адуш.)
пашано́ўную пашано́ўнае пашано́ўныя (неадуш.)
пашано́ўных (адуш.)
Т. пашано́ўным пашано́ўнай
пашано́ўнаю
пашано́ўным пашано́ўнымі
М. пашано́ўным пашано́ўнай пашано́ўным пашано́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

пашанцава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пашанцу́е -
Прошлы час
м. - -
ж. -
н. пашанцава́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пашапо́ртацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пашапо́ртаюся пашапо́ртаемся
2-я ас. пашапо́ртаешся пашапо́ртаецеся
3-я ас. пашапо́ртаецца пашапо́ртаюцца
Прошлы час
м. пашапо́ртаўся пашапо́рталіся
ж. пашапо́рталася
н. пашапо́рталася
Загадны лад
2-я ас. пашапо́ртайся пашапо́ртайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час пашапо́ртаўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

пашапо́ртаць

‘утварыць шорах, шоргат, пашукаць, перабіраючы рэчы (пашапортаць ключы, пашапортаць у кішэні, пашапортаць паперамі)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пашапо́ртаю пашапо́ртаем
2-я ас. пашапо́ртаеш пашапо́ртаеце
3-я ас. пашапо́ртае пашапо́ртаюць
Прошлы час
м. пашапо́ртаў пашапо́рталі
ж. пашапо́ртала
н. пашапо́ртала
Загадны лад
2-я ас. пашапо́ртай пашапо́ртайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пашапо́ртаўшы

Крыніцы: piskunou2012.