Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

атрыбуты́ўна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
атрыбуты́ўна - -

атрыбуты́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. атрыбуты́ўнасць
Р. атрыбуты́ўнасці
Д. атрыбуты́ўнасці
В. атрыбуты́ўнасць
Т. атрыбуты́ўнасцю
М. атрыбуты́ўнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўны атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўная атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнае атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўныя
Р. атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнага атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнай
атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнае		 атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнага атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўных
Д. атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнаму атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнай атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнаму атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўным
В. атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўны (неадуш.)
атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнага (адуш.)		 атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўную атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнае атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўныя (неадуш.)
атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўных (адуш.)
Т. атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўным атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнай
атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнаю		 атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўным атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнымі
М. атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўным атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўнай атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўным атрыбуты́ўна-прэдыкаты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

атрыбуты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атрыбуты́ўны атрыбуты́ўная атрыбуты́ўнае атрыбуты́ўныя
Р. атрыбуты́ўнага атрыбуты́ўнай
атрыбуты́ўнае		 атрыбуты́ўнага атрыбуты́ўных
Д. атрыбуты́ўнаму атрыбуты́ўнай атрыбуты́ўнаму атрыбуты́ўным
В. атрыбуты́ўны (неадуш.)
атрыбуты́ўнага (адуш.)		 атрыбуты́ўную атрыбуты́ўнае атрыбуты́ўныя (неадуш.)
атрыбуты́ўных (адуш.)
Т. атрыбуты́ўным атрыбуты́ўнай
атрыбуты́ўнаю		 атрыбуты́ўным атрыбуты́ўнымі
М. атрыбуты́ўным атрыбуты́ўнай атрыбуты́ўным атрыбуты́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атрыбуцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атрыбуцы́йны атрыбуцы́йная атрыбуцы́йнае атрыбуцы́йныя
Р. атрыбуцы́йнага атрыбуцы́йнай
атрыбуцы́йнае		 атрыбуцы́йнага атрыбуцы́йных
Д. атрыбуцы́йнаму атрыбуцы́йнай атрыбуцы́йнаму атрыбуцы́йным
В. атрыбуцы́йны (неадуш.)
атрыбуцы́йнага (адуш.)		 атрыбуцы́йную атрыбуцы́йнае атрыбуцы́йныя (неадуш.)
атрыбуцы́йных (адуш.)
Т. атрыбуцы́йным атрыбуцы́йнай
атрыбуцы́йнаю		 атрыбуцы́йным атрыбуцы́йнымі
М. атрыбуцы́йным атрыбуцы́йнай атрыбуцы́йным атрыбуцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

атрыбу́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. атрыбу́цыя
Р. атрыбу́цыі
Д. атрыбу́цыі
В. атрыбу́цыю
Т. атрыбу́цыяй
атрыбу́цыяю
М. атрыбу́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

атрыма́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атрыма́льнік атрыма́льнікі
Р. атрыма́льніка атрыма́льнікаў
Д. атрыма́льніку атрыма́льнікам
В. атрыма́льніка атрыма́льнікаў
Т. атрыма́льнікам атрыма́льнікамі
М. атрыма́льніку атрыма́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атрыма́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. атрыма́льніца атрыма́льніцы
Р. атрыма́льніцы атрыма́льніц
Д. атрыма́льніцы атрыма́льніцам
В. атрыма́льніцу атрыма́льніц
Т. атрыма́льніцай
атрыма́льніцаю		 атрыма́льніцамі
М. атрыма́льніцы атрыма́льніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

атрыма́льніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. атрыма́льніцкі атрыма́льніцкая атрыма́льніцкае атрыма́льніцкія
Р. атрыма́льніцкага атрыма́льніцкай
атрыма́льніцкае		 атрыма́льніцкага атрыма́льніцкіх
Д. атрыма́льніцкаму атрыма́льніцкай атрыма́льніцкаму атрыма́льніцкім
В. атрыма́льніцкі (неадуш.)
атрыма́льніцкага (адуш.)		 атрыма́льніцкую атрыма́льніцкае атрыма́льніцкія (неадуш.)
атрыма́льніцкіх (адуш.)
Т. атрыма́льніцкім атрыма́льніцкай
атрыма́льніцкаю		 атрыма́льніцкім атрыма́льніцкімі
М. атрыма́льніцкім атрыма́льніцкай атрыма́льніцкім атрыма́льніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

атрыма́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. атрыма́нец атрыма́нцы
Р. атрыма́нца атрыма́нцаў
Д. атрыма́нцу атрыма́нцам
В. атрыма́нца атрыма́нцаў
Т. атрыма́нцам атрыма́нцамі
М. атрыма́нцу атрыма́нцах

Крыніцы: sbm2012.