атрыбуты́ўны
прыметнік, адносны
| атрыбуты́ўны | атрыбуты́ўная | атрыбуты́ўнае | атрыбуты́ўныя | |
| атрыбуты́ўнага | атрыбуты́ўнай атрыбуты́ўнае |
атрыбуты́ўнага | атрыбуты́ўных | |
| атрыбуты́ўнаму | атрыбуты́ўнай | атрыбуты́ўнаму | атрыбуты́ўным | |
| атрыбуты́ўны ( атрыбуты́ўнага ( |
атрыбуты́ўную | атрыбуты́ўнае | атрыбуты́ўныя ( атрыбуты́ўных ( |
|
| атрыбуты́ўным | атрыбуты́ўнай атрыбуты́ўнаю |
атрыбуты́ўным | атрыбуты́ўнымі | |
| атрыбуты́ўным | атрыбуты́ўнай | атрыбуты́ўным | атрыбуты́ўных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)