атру́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
атру́чаны |
атру́чаная |
атру́чанае |
атру́чаныя |
| Р. |
атру́чанага |
атру́чанай атру́чанае |
атру́чанага |
атру́чаных |
| Д. |
атру́чанаму |
атру́чанай |
атру́чанаму |
атру́чаным |
| В. |
атру́чаны (неадуш.) атру́чанага (адуш.) |
атру́чаную |
атру́чанае |
атру́чаныя (неадуш.) атру́чаных (адуш.) |
| Т. |
атру́чаным |
атру́чанай атру́чанаю |
атру́чаным |
атру́чанымі |
| М. |
атру́чаным |
атру́чанай |
атру́чаным |
атру́чаных |
Кароткая форма: атру́чана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
атруча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атруча́ю |
атруча́ем |
| 2-я ас. |
атруча́еш |
атруча́еце |
| 3-я ас. |
атруча́е |
атруча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
атруча́ў |
атруча́лі |
| ж. |
атруча́ла |
| н. |
атруча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
атруча́й |
атруча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
атруча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
атру́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
атру́чванне |
атру́чванні |
| Р. |
атру́чвання |
атру́чванняў |
| Д. |
атру́чванню |
атру́чванням |
| В. |
атру́чванне |
атру́чванні |
| Т. |
атру́чваннем |
атру́чваннямі |
| М. |
атру́чванні |
атру́чваннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
атру́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атру́чваюся |
атру́чваемся |
| 2-я ас. |
атру́чваешся |
атру́чваецеся |
| 3-я ас. |
атру́чваецца |
атру́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
атру́чваўся |
атру́чваліся |
| ж. |
атру́чвалася |
| н. |
атру́чвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
атру́чваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
атру́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атру́чваю |
атру́чваем |
| 2-я ас. |
атру́чваеш |
атру́чваеце |
| 3-я ас. |
атру́чвае |
атру́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
атру́чваў |
атру́чвалі |
| ж. |
атру́чвала |
| н. |
атру́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
атру́чвай |
атру́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
атру́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
атручэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
атручэ́нне |
| Р. |
атручэ́ння |
| Д. |
атручэ́нню |
| В. |
атручэ́нне |
| Т. |
атручэ́ннем |
| М. |
атручэ́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
атру́шаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
атру́шаны |
атру́шаная |
атру́шанае |
атру́шаныя |
| Р. |
атру́шанага |
атру́шанай атру́шанае |
атру́шанага |
атру́шаных |
| Д. |
атру́шанаму |
атру́шанай |
атру́шанаму |
атру́шаным |
| В. |
атру́шаны (неадуш.) атру́шанага (адуш.) |
атру́шаную |
атру́шанае |
атру́шаныя (неадуш.) атру́шаных (адуш.) |
| Т. |
атру́шаным |
атру́шанай атру́шанаю |
атру́шаным |
атру́шанымі |
| М. |
атру́шаным |
атру́шанай |
атру́шаным |
атру́шаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
атру́шваць
‘абтрасаць, атрэпваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
атру́шваю |
атру́шваем |
| 2-я ас. |
атру́шваеш |
атру́шваеце |
| 3-я ас. |
атру́швае |
атру́шваюць |
| Прошлы час |
| м. |
атру́шваў |
атру́швалі |
| ж. |
атру́швала |
| н. |
атру́швала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
атру́швай |
атру́швайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
атру́шваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
атру́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
атру́шка |
| Р. |
атру́шкі |
| Д. |
атру́шцы |
| В. |
атру́шку |
| Т. |
атру́шкай атру́шкаю |
| М. |
атру́шцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
атрыбу́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
атрыбу́т |
атрыбу́ты |
| Р. |
атрыбу́та |
атрыбу́таў |
| Д. |
атрыбу́ту |
атрыбу́там |
| В. |
атрыбу́т |
атрыбу́ты |
| Т. |
атрыбу́там |
атрыбу́тамі |
| М. |
атрыбу́це |
атрыбу́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.