пачаткааддзяля́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пачаткааддзяля́льнік |
пачаткааддзяля́льнікі |
| Р. |
пачаткааддзяля́льніка |
пачаткааддзяля́льнікаў |
| Д. |
пачаткааддзяля́льніку |
пачаткааддзяля́льнікам |
| В. |
пачаткааддзяля́льнік |
пачаткааддзяля́льнікі |
| Т. |
пачаткааддзяля́льнікам |
пачаткааддзяля́льнікамі |
| М. |
пачаткааддзяля́льніку |
пачаткааддзяля́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пачаткаадрыва́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пачаткаадрыва́льнік |
пачаткаадрыва́льнікі |
| Р. |
пачаткаадрыва́льніка |
пачаткаадрыва́льнікаў |
| Д. |
пачаткаадрыва́льніку |
пачаткаадрыва́льнікам |
| В. |
пачаткаадрыва́льнік |
пачаткаадрыва́льнікі |
| Т. |
пачаткаадрыва́льнікам |
пачаткаадрыва́льнікамі |
| М. |
пачаткаадрыва́льніку |
пачаткаадрыва́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пачаткава́ць
‘класці пачатак чаму-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пачатку́ю |
пачатку́ем |
| 2-я ас. |
пачатку́еш |
пачатку́еце |
| 3-я ас. |
пачатку́е |
пачатку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пачаткава́ў |
пачаткава́лі |
| ж. |
пачаткава́ла |
| н. |
пачаткава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пачатку́й |
пачатку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пачатку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пачатказбіра́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пачатказбіра́льнік |
пачатказбіра́льнікі |
| Р. |
пачатказбіра́льніка |
пачатказбіра́льнікаў |
| Д. |
пачатказбіра́льніку |
пачатказбіра́льнікам |
| В. |
пачатказбіра́льнік |
пачатказбіра́льнікі |
| Т. |
пачатказбіра́льнікам |
пачатказбіра́льнікамі |
| М. |
пачатказбіра́льніку |
пачатказбіра́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пачатко́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пачатко́васць |
| Р. |
пачатко́васці |
| Д. |
пачатко́васці |
| В. |
пачатко́васць |
| Т. |
пачатко́васцю |
| М. |
пачатко́васці |
Крыніцы:
piskunou2012.
пачатко́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пачатко́вец |
пачатко́ўцы |
| Р. |
пачатко́ўца |
пачатко́ўцаў |
| Д. |
пачатко́ўцу |
пачатко́ўцам |
| В. |
пачатко́ўца |
пачатко́ўцаў |
| Т. |
пачатко́ўцам |
пачатко́ўцамі |
| М. |
пачатко́ўцу |
пачатко́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.