пачасці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пачасці́цца |
пачасця́цца |
| Прошлы час |
| м. |
пачасці́ўся |
пачасці́ліся |
| ж. |
пачасці́лася |
| н. |
пачасці́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пачасці́ўшыся |
Іншыя варыянты:
пача́сціцца.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пача́сціцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пача́сціцца |
пача́сцяцца |
| Прошлы час |
| м. |
пача́сціўся |
пача́сціліся |
| ж. |
пача́сцілася |
| н. |
пача́сцілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пача́сціўшыся |
Іншыя варыянты:
пачасці́цца.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012.
пачасці́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пачашчу́ |
пачасці́м |
| 2-я ас. |
пачасці́ш |
пачасціце́ |
| 3-я ас. |
пачасці́ць |
пачасця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пачасці́ў |
пачасці́лі |
| ж. |
пачасці́ла |
| н. |
пачасці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пачасці́ |
пачасці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пачасці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пача́так
‘кукурузны’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пача́так |
пача́ткі |
| Р. |
пача́тка |
пача́ткаў |
| Д. |
пача́тку |
пача́ткам |
| В. |
пача́так |
пача́ткі |
| Т. |
пача́ткам |
пача́ткамі |
| М. |
пача́тку |
пача́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
пача́так
‘месца, пункт; першы момант якога-н. дзеяння, працэсу, з'явы; аснова, крыніца, сутнасць чаго-н.’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пача́так |
пача́ткі |
| Р. |
пача́тку |
пача́ткаў |
| Д. |
пача́тку |
пача́ткам |
| В. |
пача́так |
пача́ткі |
| Т. |
пача́ткам |
пача́ткамі |
| М. |
пача́тку |
пача́тках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996.
пачаткаабрыва́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пачаткаабрыва́льнік |
пачаткаабрыва́льнікі |
| Р. |
пачаткаабрыва́льніка |
пачаткаабрыва́льнікаў |
| Д. |
пачаткаабрыва́льніку |
пачаткаабрыва́льнікам |
| В. |
пачаткаабрыва́льнік |
пачаткаабрыва́льнікі |
| Т. |
пачаткаабрыва́льнікам |
пачаткаабрыва́льнікамі |
| М. |
пачаткаабрыва́льніку |
пачаткаабрыва́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.