разгіна́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
разгіна́льнік |
разгіна́льнікі |
| Р. |
разгіна́льніка |
разгіна́льнікаў |
| Д. |
разгіна́льніку |
разгіна́льнікам |
| В. |
разгіна́льнік |
разгіна́льнікі |
| Т. |
разгіна́льнікам |
разгіна́льнікамі |
| М. |
разгіна́льніку |
разгіна́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
разгіна́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разгіна́льны |
разгіна́льная |
разгіна́льнае |
разгіна́льныя |
| Р. |
разгіна́льнага |
разгіна́льнай разгіна́льнае |
разгіна́льнага |
разгіна́льных |
| Д. |
разгіна́льнаму |
разгіна́льнай |
разгіна́льнаму |
разгіна́льным |
| В. |
разгіна́льны (неадуш.) разгіна́льнага (адуш.) |
разгіна́льную |
разгіна́льнае |
разгіна́льныя (неадуш.) разгіна́льных (адуш.) |
| Т. |
разгіна́льным |
разгіна́льнай разгіна́льнаю |
разгіна́льным |
разгіна́льнымі |
| М. |
разгіна́льным |
разгіна́льнай |
разгіна́льным |
разгіна́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
разгіна́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
разгіна́нне |
| Р. |
разгіна́ння |
| Д. |
разгіна́нню |
| В. |
разгіна́нне |
| Т. |
разгіна́ннем |
| М. |
разгіна́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
разгіна́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разгіна́юся |
разгіна́емся |
| 2-я ас. |
разгіна́ешся |
разгіна́ецеся |
| 3-я ас. |
разгіна́ецца |
разгіна́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
разгіна́ўся |
разгіна́ліся |
| ж. |
разгіна́лася |
| н. |
разгіна́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разгіна́йся |
разгіна́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
разгіна́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разгіна́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разгіна́ю |
разгіна́ем |
| 2-я ас. |
разгіна́еш |
разгіна́еце |
| 3-я ас. |
разгіна́е |
разгіна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
разгіна́ў |
разгіна́лі |
| ж. |
разгіна́ла |
| н. |
разгіна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разгіна́й |
разгіна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
разгіна́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
разгіра́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
разгіра́чаны |
разгіра́чаная |
разгіра́чанае |
разгіра́чаныя |
| Р. |
разгіра́чанага |
разгіра́чанай разгіра́чанае |
разгіра́чанага |
разгіра́чаных |
| Д. |
разгіра́чанаму |
разгіра́чанай |
разгіра́чанаму |
разгіра́чаным |
| В. |
разгіра́чаны (неадуш.) разгіра́чанага (адуш.) |
разгіра́чаную |
разгіра́чанае |
разгіра́чаныя (неадуш.) разгіра́чаных (адуш.) |
| Т. |
разгіра́чаным |
разгіра́чанай разгіра́чанаю |
разгіра́чаным |
разгіра́чанымі |
| М. |
разгіра́чаным |
разгіра́чанай |
разгіра́чаным |
разгіра́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
разгіра́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разгіра́чваюся |
разгіра́чваемся |
| 2-я ас. |
разгіра́чваешся |
разгіра́чваецеся |
| 3-я ас. |
разгіра́чваецца |
разгіра́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
разгіра́чваўся |
разгіра́чваліся |
| ж. |
разгіра́чвалася |
| н. |
разгіра́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разгіра́чвайся |
разгіра́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
разгіра́чваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
разгіра́чваць
‘раскірачваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разгіра́чваю |
разгіра́чваем |
| 2-я ас. |
разгіра́чваеш |
разгіра́чваеце |
| 3-я ас. |
разгіра́чвае |
разгіра́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
разгіра́чваў |
разгіра́чвалі |
| ж. |
разгіра́чвала |
| н. |
разгіра́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разгіра́чвай |
разгіра́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
разгіра́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
разгіра́чыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
разгіра́чуся |
разгіра́чымся |
| 2-я ас. |
разгіра́чышся |
разгіра́чыцеся |
| 3-я ас. |
разгіра́чыцца |
разгіра́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
разгіра́чыўся |
разгіра́чыліся |
| ж. |
разгіра́чылася |
| н. |
разгіра́чылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
разгіра́чся |
разгіра́чцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
разгіра́чыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.