Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

асьмі́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асьмі́на асьмі́ны
Р. асьмі́ны асьмі́н
Д. асьмі́не асьмі́нам
В. асьмі́ну асьмі́ны
Т. асьмі́най
асьмі́наю		 асьмі́намі
М. асьмі́не асьмі́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

асьмі́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асьмі́нка асьмі́нкі
Р. асьмі́нкі асьмі́нак
Д. асьмі́нцы асьмі́нкам
В. асьмі́нку асьмі́нкі
Т. асьмі́нкай
асьмі́нкаю		 асьмі́нкамі
М. асьмі́нцы асьмі́нках

Крыніцы: piskunou2012.

асэ́мблер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. асэ́мблер
Р. асэ́мблера
Д. асэ́мблеру
В. асэ́мблер
Т. асэ́мблерам
М. асэ́мблеры

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

асэнсава́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
асэнсава́на - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

асэнсава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. асэнсава́насць
Р. асэнсава́насці
Д. асэнсава́насці
В. асэнсава́насць
Т. асэнсава́насцю
М. асэнсава́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асэнсава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. асэнсава́нне
Р. асэнсава́ння
Д. асэнсава́нню
В. асэнсава́нне
Т. асэнсава́ннем
М. асэнсава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асэнсава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асэнсава́ны асэнсава́ная асэнсава́нае асэнсава́ныя
Р. асэнсава́нага асэнсава́най
асэнсава́нае		 асэнсава́нага асэнсава́ных
Д. асэнсава́наму асэнсава́най асэнсава́наму асэнсава́ным
В. асэнсава́ны (неадуш.)
асэнсава́нага (адуш.)		 асэнсава́ную асэнсава́нае асэнсава́ныя (неадуш.)
асэнсава́ных (адуш.)
Т. асэнсава́ным асэнсава́най
асэнсава́наю		 асэнсава́ным асэнсава́нымі
М. асэнсава́ным асэнсава́най асэнсава́ным асэнсава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асэнсава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асэнсава́ны асэнсава́ная асэнсава́нае асэнсава́ныя
Р. асэнсава́нага асэнсава́най
асэнсава́нае		 асэнсава́нага асэнсава́ных
Д. асэнсава́наму асэнсава́най асэнсава́наму асэнсава́ным
В. асэнсава́ны (неадуш.)
асэнсава́нага (адуш.)		 асэнсава́ную асэнсава́нае асэнсава́ныя (неадуш.)
асэнсава́ных (адуш.)
Т. асэнсава́ным асэнсава́най
асэнсава́наю		 асэнсава́ным асэнсава́нымі
М. асэнсава́ным асэнсава́най асэнсава́ным асэнсава́ных

Кароткая форма: асэнсава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асэнсава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. асэнсу́ю асэнсу́ем
2-я ас. асэнсу́еш асэнсу́еце
3-я ас. асэнсу́е асэнсу́юць
Прошлы час
м. асэнсава́ў асэнсава́лі
ж. асэнсава́ла
н. асэнсава́ла
Загадны лад
2-я ас. асэнсу́й асэнсу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час асэнсава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асэнсо́ваны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асэнсо́ваны асэнсо́ваная асэнсо́ванае асэнсо́ваныя
Р. асэнсо́ванага асэнсо́ванай
асэнсо́ванае		 асэнсо́ванага асэнсо́ваных
Д. асэнсо́ванаму асэнсо́ванай асэнсо́ванаму асэнсо́ваным
В. асэнсо́ваны
асэнсо́ванага		 асэнсо́ваную асэнсо́ванае асэнсо́ваныя
Т. асэнсо́ваным асэнсо́ванай
асэнсо́ванаю		 асэнсо́ваным асэнсо́ванымі
М. асэнсо́ваным асэнсо́ванай асэнсо́ваным асэнсо́ваных

Крыніцы: krapivabr2012.