пара́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пара́ены |
пара́еная |
пара́енае |
пара́еныя |
| Р. |
пара́енага |
пара́енай пара́енае |
пара́енага |
пара́еных |
| Д. |
пара́енаму |
пара́енай |
пара́енаму |
пара́еным |
| В. |
пара́ены (неадуш.) пара́енага (адуш.) |
пара́еную |
пара́енае |
пара́еныя (неадуш.) пара́еных (адуш.) |
| Т. |
пара́еным |
пара́енай пара́енаю |
пара́еным |
пара́енымі |
| М. |
пара́еным |
пара́енай |
пара́еным |
пара́еных |
Кароткая форма: пара́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
параё́нна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| параё́нна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
параё́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
параё́нны |
параё́нная |
параё́ннае |
параё́нныя |
| Р. |
параё́ннага |
параё́ннай параё́ннае |
параё́ннага |
параё́нных |
| Д. |
параё́ннаму |
параё́ннай |
параё́ннаму |
параё́нным |
| В. |
параё́нны (неадуш.) параё́ннага (адуш.) |
параё́нную |
параё́ннае |
параё́нныя (неадуш.) параё́нных (адуш.) |
| Т. |
параё́нным |
параё́ннай параё́ннаю |
параё́нным |
параё́ннымі |
| М. |
параё́нным |
параё́ннай |
параё́нным |
параё́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паража́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
паража́льнасць |
| Р. |
паража́льнасці |
| Д. |
паража́льнасці |
| В. |
паража́льнасць |
| Т. |
паража́льнасцю |
| М. |
паража́льнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паража́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паража́льны |
паража́льная |
паража́льнае |
паража́льныя |
| Р. |
паража́льнага |
паража́льнай паража́льнае |
паража́льнага |
паража́льных |
| Д. |
паража́льнаму |
паража́льнай |
паража́льнаму |
паража́льным |
| В. |
паража́льны (неадуш.) паража́льнага (адуш.) |
паража́льную |
паража́льнае |
паража́льныя (неадуш.) паража́льных (адуш.) |
| Т. |
паража́льным |
паража́льнай паража́льнаю |
паража́льным |
паража́льнымі |
| М. |
паража́льным |
паража́льнай |
паража́льным |
паража́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паража́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паража́льны |
паража́льная |
паража́льнае |
паража́льныя |
| Р. |
паража́льнага |
паража́льнай паража́льнае |
паража́льнага |
паража́льных |
| Д. |
паража́льнаму |
паража́льнай |
паража́льнаму |
паража́льным |
| В. |
паража́льны (неадуш.) паража́льнага (адуш.) |
паража́льную |
паража́льнае |
паража́льныя (неадуш.) паража́льных (адуш.) |
| Т. |
паража́льным |
паража́льнай паража́льнаю |
паража́льным |
паража́льнымі |
| М. |
паража́льным |
паража́льнай |
паража́льным |
паража́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
паражані́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паражані́ца |
паражані́цы |
| Р. |
паражані́цы |
паражані́ц |
| Д. |
паражані́цы |
паражані́цам |
| В. |
паражані́цу |
паражані́ц |
| Т. |
паражані́цай паражані́цаю |
паражані́цамі |
| М. |
паражані́цы |
паражані́цах |
Крыніцы:
piskunou2012.
паража́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
паража́ецца |
паража́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
паража́ўся |
паража́ліся |
| ж. |
паража́лася |
| н. |
паража́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
паража́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
паража́ю |
паража́ем |
| 2-я ас. |
паража́еш |
паража́еце |
| 3-я ас. |
паража́е |
паража́юць |
| Прошлы час |
| м. |
паража́ў |
паража́лі |
| ж. |
паража́ла |
| н. |
паража́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
паража́й |
паража́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
паража́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пара́жка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пара́жка |
пара́жкі |
| Р. |
пара́жкі |
пара́жак |
| Д. |
пара́жцы |
пара́жкам |
| В. |
пара́жку |
пара́жкі |
| Т. |
пара́жкай пара́жкаю |
пара́жкамі |
| М. |
пара́жцы |
пара́жках |
Крыніцы:
piskunou2012.