ашу́квацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ашу́кваюся |
ашу́кваемся |
| 2-я ас. |
ашу́кваешся |
ашу́кваецеся |
| 3-я ас. |
ашу́кваецца |
ашу́кваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
ашу́кваўся |
ашу́кваліся |
| ж. |
ашу́квалася |
| н. |
ашу́квалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ашу́кваючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ашу́кваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ашу́кваю |
ашу́кваем |
| 2-я ас. |
ашу́кваеш |
ашу́кваеце |
| 3-я ас. |
ашу́квае |
ашу́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
ашу́кваў |
ашу́квалі |
| ж. |
ашу́квала |
| н. |
ашу́квала |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ашу́кваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ашу́клівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ашу́клівасць |
| Р. |
ашу́клівасці |
| Д. |
ашу́клівасці |
| В. |
ашу́клівасць |
| Т. |
ашу́клівасцю |
| М. |
ашу́клівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ашуркі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ашуркі́ |
| Р. |
Ашурко́ў |
| Д. |
Ашурка́м |
| В. |
Ашуркі́ |
| Т. |
Ашурка́мі |
| М. |
Ашурка́х |
ашу́рпнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ашу́рпнуты |
ашу́рпнутая |
ашу́рпнутае |
ашу́рпнутыя |
| Р. |
ашу́рпнутага |
ашу́рпнутай ашу́рпнутае |
ашу́рпнутага |
ашу́рпнутых |
| Д. |
ашу́рпнутаму |
ашу́рпнутай |
ашу́рпнутаму |
ашу́рпнутым |
| В. |
ашу́рпнуты (неадуш.) ашу́рпнутага (адуш.) |
ашу́рпнутую |
ашу́рпнутае |
ашу́рпнутыя (неадуш.) ашу́рпнутых (адуш.) |
| Т. |
ашу́рпнутым |
ашу́рпнутай ашу́рпнутаю |
ашу́рпнутым |
ашу́рпнутымі |
| М. |
ашу́рпнутым |
ашу́рпнутай |
ашу́рпнутым |
ашу́рпнутых |
Крыніцы:
piskunou2012.