Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

асцыля́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асцыля́тар асцыля́тары
Р. асцыля́тара асцыля́тараў
Д. асцыля́тару асцыля́тарам
В. асцыля́тар асцыля́тары
Т. асцыля́тарам асцыля́тарамі
М. асцыля́тары асцыля́тарах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

асцылято́рыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асцылято́рыя асцылято́рыі
Р. асцылято́рыі асцылято́рый
Д. асцылято́рыі асцылято́рыям
В. асцылято́рыю асцылято́рыі
Т. асцылято́рыяй
асцылято́рыяю
асцылято́рыямі
М. асцылято́рыі асцылято́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

асцыляцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асцыляцы́йны асцыляцы́йная асцыляцы́йнае асцыляцы́йныя
Р. асцыляцы́йнага асцыляцы́йнай
асцыляцы́йнае
асцыляцы́йнага асцыляцы́йных
Д. асцыляцы́йнаму асцыляцы́йнай асцыляцы́йнаму асцыляцы́йным
В. асцыляцы́йны (неадуш.)
асцыляцы́йнага (адуш.)
асцыляцы́йную асцыляцы́йнае асцыляцы́йныя (неадуш.)
асцыляцы́йных (адуш.)
Т. асцыляцы́йным асцыляцы́йнай
асцыляцы́йнаю
асцыляцы́йным асцыляцы́йнымі
М. асцыляцы́йным асцыляцы́йнай асцыляцы́йным асцыляцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

асцыля́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. асцыля́цыя
Р. асцыля́цыі
Д. асцыля́цыі
В. асцыля́цыю
Т. асцыля́цыяй
асцыля́цыяю
М. асцыля́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

асцы́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. асцы́т
Р. асцы́ту
Д. асцы́ту
В. асцы́т
Т. асцы́там
М. асцы́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

асцюдзяне́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асцюдзяне́лы асцюдзяне́лая асцюдзяне́лае асцюдзяне́лыя
Р. асцюдзяне́лага асцюдзяне́лай
асцюдзяне́лае
асцюдзяне́лага асцюдзяне́лых
Д. асцюдзяне́ламу асцюдзяне́лай асцюдзяне́ламу асцюдзяне́лым
В. асцюдзяне́лы (неадуш.)
асцюдзяне́лага (адуш.)
асцюдзяне́лую асцюдзяне́лае асцюдзяне́лыя (неадуш.)
асцюдзяне́лых (адуш.)
Т. асцюдзяне́лым асцюдзяне́лай
асцюдзяне́лаю
асцюдзяне́лым асцюдзяне́лымі
М. асцюдзяне́лым асцюдзяне́лай асцюдзяне́лым асцюдзяне́лых

Крыніцы: piskunou2012.

асцюдзяне́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. асцюдзяне́ю асцюдзяне́ем
2-я ас. асцюдзяне́еш асцюдзяне́еце
3-я ас. асцюдзяне́е асцюдзяне́юць
Прошлы час
м. асцюдзяне́ў асцюдзяне́лі
ж. асцюдзяне́ла
н. асцюдзяне́ла
Загадны лад
2-я ас. асцюдзяне́й асцюдзяне́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час асцюдзяне́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

асцю́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асцю́к асцюкі́
Р. асцюка́ асцюко́ў
Д. асцюку́ асцюка́м
В. асцю́к асцюкі́
Т. асцюко́м асцюка́мі
М. асцюку́ асцюка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асцюкава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. асцюкава́тасць
Р. асцюкава́тасці
Д. асцюкава́тасці
В. асцюкава́тасць
Т. асцюкава́тасцю
М. асцюкава́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асцюкава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асцюкава́ты асцюкава́тая асцюкава́тае асцюкава́тыя
Р. асцюкава́тага асцюкава́тай
асцюкава́тае
асцюкава́тага асцюкава́тых
Д. асцюкава́таму асцюкава́тай асцюкава́таму асцюкава́тым
В. асцюкава́ты (неадуш.)
асцюкава́тага (адуш.)
асцюкава́тую асцюкава́тае асцюкава́тыя (неадуш.)
асцюкава́тых (адуш.)
Т. асцюкава́тым асцюкава́тай
асцюкава́таю
асцюкава́тым асцюкава́тымі
М. асцюкава́тым асцюкава́тай асцюкава́тым асцюкава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.