Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стаўбу́р

‘стаўбун; ствол дрэва; слуп’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

стаўбу́р

‘хвароба раслін’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

Стаўбуры́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

стаўбуры́сты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стаўбуры́сты	стаўбуры́стая	стаўбуры́стае	стаўбуры́стыя
Р.	стаўбуры́стага	стаўбуры́стай стаўбуры́стае	стаўбуры́стага	стаўбуры́стых
Д.	стаўбуры́стаму	стаўбуры́стай	стаўбуры́стаму	стаўбуры́стым
В.	стаўбуры́сты (неадуш.) стаўбуры́стага (адуш.)	стаўбуры́стую	стаўбуры́стае	стаўбуры́стыя (неадуш.) стаўбуры́стых (адуш.)
Т.	стаўбуры́стым	стаўбуры́стай стаўбуры́стаю	стаўбуры́стым	стаўбуры́стымі
М.	стаўбуры́стым	стаўбуры́стай	стаўбуры́стым	стаўбуры́стых

Крыніцы: piskunou2012.

стаўбу́рыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Стаўбу́цева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

стаўбцо́ўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стаўбцо́ўскі	стаўбцо́ўская	стаўбцо́ўскае	стаўбцо́ўскія
Р.	стаўбцо́ўскага	стаўбцо́ўскай стаўбцо́ўскае	стаўбцо́ўскага	стаўбцо́ўскіх
Д.	стаўбцо́ўскаму	стаўбцо́ўскай	стаўбцо́ўскаму	стаўбцо́ўскім
В.	стаўбцо́ўскі (неадуш.) стаўбцо́ўскага (адуш.)	стаўбцо́ўскую	стаўбцо́ўскае	стаўбцо́ўскія (неадуш.) стаўбцо́ўскіх (адуш.)
Т.	стаўбцо́ўскім	стаўбцо́ўскай стаўбцо́ўскаю	стаўбцо́ўскім	стаўбцо́ўскімі
М.	стаўбцо́ўскім	стаўбцо́ўскай	стаўбцо́ўскім	стаўбцо́ўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Стаўбцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ста́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ста́ўкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Verbum