стаўко́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стаўко́вы |
стаўко́вая |
стаўко́вае |
стаўко́выя |
| Р. |
стаўко́вага |
стаўко́вай стаўко́вае |
стаўко́вага |
стаўко́вых |
| Д. |
стаўко́ваму |
стаўко́вай |
стаўко́ваму |
стаўко́вым |
| В. |
стаўко́вы (неадуш.) стаўко́вага (адуш.) |
стаўко́вую |
стаўко́вае |
стаўко́выя (неадуш.) стаўко́вых (адуш.) |
| Т. |
стаўко́вым |
стаўко́вай стаўко́ваю |
стаўко́вым |
стаўко́вымі |
| М. |
стаўко́вым |
стаўко́вай |
стаўко́вым |
стаўко́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ста́ўленік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ста́ўленік |
ста́ўленікі |
| Р. |
ста́ўленіка |
ста́ўленікаў |
| Д. |
ста́ўленіку |
ста́ўленікам |
| В. |
ста́ўленіка |
ста́ўленікаў |
| Т. |
ста́ўленікам |
ста́ўленікамі |
| М. |
ста́ўленіку |
ста́ўленіках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ста́ўленіца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ста́ўленіца |
ста́ўленіцы |
| Р. |
ста́ўленіцы |
ста́ўленіц |
| Д. |
ста́ўленіцы |
ста́ўленіцам |
| В. |
ста́ўленіцу |
ста́ўленіц |
| Т. |
ста́ўленіцай ста́ўленіцаю |
ста́ўленіцамі |
| М. |
ста́ўленіцы |
ста́ўленіцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ста́ўленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ста́ўленне |
| Р. |
ста́ўлення |
| Д. |
ста́ўленню |
| В. |
ста́ўленне |
| Т. |
ста́ўленнем |
| М. |
ста́ўленні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ста́ўлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ста́ўлены |
ста́ўленая |
ста́ўленае |
ста́ўленыя |
| Р. |
ста́ўленага |
ста́ўленай ста́ўленае |
ста́ўленага |
ста́ўленых |
| Д. |
ста́ўленаму |
ста́ўленай |
ста́ўленаму |
ста́ўленым |
| В. |
ста́ўлены (неадуш.) ста́ўленага (адуш.) |
ста́ўленую |
ста́ўленае |
ста́ўленыя (неадуш.) ста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
ста́ўленым |
ста́ўленай ста́ўленаю |
ста́ўленым |
ста́ўленымі |
| М. |
ста́ўленым |
ста́ўленай |
ста́ўленым |
ста́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
ста́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ста́ўлены |
ста́ўленая |
ста́ўленае |
ста́ўленыя |
| Р. |
ста́ўленага |
ста́ўленай ста́ўленае |
ста́ўленага |
ста́ўленых |
| Д. |
ста́ўленаму |
ста́ўленай |
ста́ўленаму |
ста́ўленым |
| В. |
ста́ўлены (неадуш.) ста́ўленага (адуш.) |
ста́ўленую |
ста́ўленае |
ста́ўленыя (неадуш.) ста́ўленых (адуш.) |
| Т. |
ста́ўленым |
ста́ўленай ста́ўленаю |
ста́ўленым |
ста́ўленымі |
| М. |
ста́ўленым |
ста́ўленай |
ста́ўленым |
ста́ўленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
стаўля́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
стаўля́нне |
| Р. |
стаўля́ння |
| Д. |
стаўля́нню |
| В. |
стаўля́нне |
| Т. |
стаўля́ннем |
| М. |
стаўля́нні |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
стаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
стаўля́ецца |
стаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
стаўля́ўся |
стаўля́ліся |
| ж. |
стаўля́лася |
| н. |
стаўля́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
стаўля́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стаўля́ю |
стаўля́ем |
| 2-я ас. |
стаўля́еш |
стаўля́еце |
| 3-я ас. |
стаўля́е |
стаўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
стаўля́ў |
стаўля́лі |
| ж. |
стаўля́ла |
| н. |
стаўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стаўля́й |
стаўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
стаўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стаўма́
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| стаўма́ |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.