Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

стаўбу́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стаўбу́н стаўбуны́
Р. стаўбуна́ стаўбуно́ў
Д. стаўбуну́ стаўбуна́м
В. стаўбу́н стаўбуны́
Т. стаўбуно́м стаўбуна́мі
М. стаўбуне́ стаўбуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Стаўбу́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Стаўбу́н
Р. Стаўбуна́
Д. Стаўбуну́
В. Стаўбу́н
Т. Стаўбуно́м
М. Стаўбуне́

стаўбунава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стаўбунава́ты стаўбунава́тая стаўбунава́тае стаўбунава́тыя
Р. стаўбунава́тага стаўбунава́тай
стаўбунава́тае		 стаўбунава́тага стаўбунава́тых
Д. стаўбунава́таму стаўбунава́тай стаўбунава́таму стаўбунава́тым
В. стаўбунава́ты (неадуш.)
стаўбунава́тага (адуш.)		 стаўбунава́тую стаўбунава́тае стаўбунава́тыя (неадуш.)
стаўбунава́тых (адуш.)
Т. стаўбунава́тым стаўбунава́тай
стаўбунава́таю		 стаўбунава́тым стаўбунава́тымі
М. стаўбунава́тым стаўбунава́тай стаўбунава́тым стаўбунава́тых

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

стаўбуне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. стаўбуне́ю стаўбуне́ем
2-я ас. стаўбуне́еш стаўбуне́еце
3-я ас. стаўбуне́е стаўбуне́юць
Прошлы час
м. стаўбуне́ў стаўбуне́лі
ж. стаўбуне́ла
н. стаўбуне́ла
Загадны лад
2-я ас. стаўбуне́й стаўбуне́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час стаўбуне́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, tsbm1984.

стаўбуні́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. стаўбуні́цца стаўбуня́цца
Прошлы час
м. стаўбуні́ўся стаўбуні́ліся
ж. стаўбуні́лася
н. стаўбуні́лася

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Стаўбуно́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стаўбуно́вічы
Р. Стаўбуно́віч
Стаўбуно́вічаў
Д. Стаўбуно́вічам
В. Стаўбуно́вічы
Т. Стаўбуно́вічамі
М. Стаўбуно́вічах

стаўбуно́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стаўбуно́к стаўбункі́
Р. стаўбунка́ стаўбунко́ў
Д. стаўбунку́ стаўбунка́м
В. стаўбуно́к стаўбункі́
Т. стаўбунко́м стаўбунка́мі
М. стаўбунку́ стаўбунка́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

стаўбуно́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стаўбуно́ўка стаўбуно́ўкі
Р. стаўбуно́ўкі стаўбуно́вак
Д. стаўбуно́ўцы стаўбуно́ўкам
В. стаўбуно́ўку стаўбуно́ўкі
Т. стаўбуно́ўкай
стаўбуно́ўкаю		 стаўбуно́ўкамі
М. стаўбуно́ўцы стаўбуно́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

стаўбу́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стаўбу́нскі стаўбу́нская стаўбу́нскае стаўбу́нскія
Р. стаўбу́нскага стаўбу́нскай
стаўбу́нскае		 стаўбу́нскага стаўбу́нскіх
Д. стаўбу́нскаму стаўбу́нскай стаўбу́нскаму стаўбу́нскім
В. стаўбу́нскі (неадуш.)
стаўбу́нскага (адуш.)		 стаўбу́нскую стаўбу́нскае стаўбу́нскія (неадуш.)
стаўбу́нскіх (адуш.)
Т. стаўбу́нскім стаўбу́нскай
стаўбу́нскаю		 стаўбу́нскім стаўбу́нскімі
М. стаўбу́нскім стаўбу́нскай стаўбу́нскім стаўбу́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Стаўбуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Стаўбуны́
Р. Стаўбуно́ў
Д. Стаўбуна́м
В. Стаўбуны́
Т. Стаўбуна́мі
М. Стаўбуна́х