Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Старабары́саў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	Старабары́саў
Р.	Старабары́сава
Д.	Старабары́саву
В.	Старабары́саў
Т.	Старабары́савам
М.	Старабары́саве

старабелару́скі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старабелару́скі	старабелару́ская	старабелару́скае	старабелару́скія
Р.	старабелару́скага	старабелару́скай старабелару́скае	старабелару́скага	старабелару́скіх
Д.	старабелару́скаму	старабелару́скай	старабелару́скаму	старабелару́скім
В.	старабелару́скі (неадуш.) старабелару́скага (адуш.)	старабелару́скую	старабелару́скае	старабелару́скія (неадуш.) старабелару́скіх (адуш.)
Т.	старабелару́скім	старабелару́скай старабелару́скаю	старабелару́скім	старабелару́скімі
М.	старабелару́скім	старабелару́скай	старабелару́скім	старабелару́скіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

старабе́ліцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старабе́ліцкі	старабе́ліцкая	старабе́ліцкае	старабе́ліцкія
Р.	старабе́ліцкага	старабе́ліцкай старабе́ліцкае	старабе́ліцкага	старабе́ліцкіх
Д.	старабе́ліцкаму	старабе́ліцкай	старабе́ліцкаму	старабе́ліцкім
В.	старабе́ліцкі (неадуш.) старабе́ліцкага (адуш.)	старабе́ліцкую	старабе́ліцкае	старабе́ліцкія (неадуш.) старабе́ліцкіх (адуш.)
Т.	старабе́ліцкім	старабе́ліцкай старабе́ліцкаю	старабе́ліцкім	старабе́ліцкімі
М.	старабе́ліцкім	старабе́ліцкай	старабе́ліцкім	старабе́ліцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

старабу́дскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старабу́дскі	старабу́дская	старабу́дскае	старабу́дскія
Р.	старабу́дскага	старабу́дскай старабу́дскае	старабу́дскага	старабу́дскіх
Д.	старабу́дскаму	старабу́дскай	старабу́дскаму	старабу́дскім
В.	старабу́дскі (неадуш.) старабу́дскага (адуш.)	старабу́дскую	старабу́дскае	старабу́дскія (неадуш.) старабу́дскіх (адуш.)
Т.	старабу́дскім	старабу́дскай старабу́дскаю	старабу́дскім	старабу́дскімі
М.	старабу́дскім	старабу́дскай	старабу́дскім	старабу́дскіх

Крыніцы: piskunou2012.

старабы́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старабы́тны	старабы́тная	старабы́тнае	старабы́тныя
Р.	старабы́тнага	старабы́тнай старабы́тнае	старабы́тнага	старабы́тных
Д.	старабы́тнаму	старабы́тнай	старабы́тнаму	старабы́тным
В.	старабы́тны (неадуш.) старабы́тнага (адуш.)	старабы́тную	старабы́тнае	старабы́тныя (неадуш.) старабы́тных (адуш.)
Т.	старабы́тным	старабы́тнай старабы́тнаю	старабы́тным	старабы́тнымі
М.	старабы́тным	старабы́тнай	старабы́тным	старабы́тных

Крыніцы: piskunou2012.

старабы́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старабы́тны	старабы́тная	старабы́тнае	старабы́тныя
Р.	старабы́тнага	старабы́тнай старабы́тнае	старабы́тнага	старабы́тных
Д.	старабы́тнаму	старабы́тнай	старабы́тнаму	старабы́тным
В.	старабы́тны (неадуш.) старабы́тнага (адуш.)	старабы́тную	старабы́тнае	старабы́тныя (неадуш.) старабы́тных (адуш.)
Т.	старабы́тным	старабы́тнай старабы́тнаю	старабы́тным	старабы́тнымі
М.	старабы́тным	старабы́тнай	старабы́тным	старабы́тных

Крыніцы: piskunou2012.

старава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	старава́нне
Р.	старава́ння
Д.	старава́нню
В.	старава́нне
Т.	старава́ннем
М.	старава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

старава́ты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старава́ты	старава́тая	старава́тае	старава́тыя
Р.	старава́тага	старава́тай старава́тае	старава́тага	старава́тых
Д.	старава́таму	старава́тай	старава́таму	старава́тым
В.	старава́ты (неадуш.) старава́тага (адуш.)	старава́тую	старава́тае	старава́тыя (неадуш.) старава́тых (адуш.)
Т.	старава́тым	старава́тай старава́таю	старава́тым	старава́тымі
М.	старава́тым	старава́тай	старава́тым	старава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

старава́ценькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старава́ценькі	старава́ценькая	старава́ценькае	старава́ценькія
Р.	старава́ценькага	старава́ценькай старава́ценькае	старава́ценькага	старава́ценькіх
Д.	старава́ценькаму	старава́ценькай	старава́ценькаму	старава́ценькім
В.	старава́ценькі (неадуш.) старава́ценькага (адуш.)	старава́ценькую	старава́ценькае	старава́ценькія (неадуш.) старава́ценькіх (адуш.)
Т.	старава́ценькім	старава́ценькай старава́ценькаю	старава́ценькім	старава́ценькімі
М.	старава́ценькім	старава́ценькай	старава́ценькім	старава́ценькіх

Крыніцы: piskunou2012.

старава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	стару́ю	стару́ем
2-я ас.	стару́еш	стару́еце
3-я ас.	стару́е	стару́юць
Прошлы час
м.	старава́ў	старава́лі
ж.	старава́ла
н.	старава́ла
Загадны лад
2-я ас.	стару́й	стару́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	стару́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)