Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

асуджа́льна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
асуджа́льна - -

Крыніцы: piskunou2012.

асуджа́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. асуджа́льнасць
Р. асуджа́льнасці
Д. асуджа́льнасці
В. асуджа́льнасць
Т. асуджа́льнасцю
М. асуджа́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

асуджа́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асуджа́льнік асуджа́льнікі
Р. асуджа́льніка асуджа́льнікаў
Д. асуджа́льніку асуджа́льнікам
В. асуджа́льніка асуджа́льнікаў
Т. асуджа́льнікам асуджа́льнікамі
М. асуджа́льніку асуджа́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

асуджа́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. асуджа́льніца асуджа́льніцы
Р. асуджа́льніцы асуджа́льніц
Д. асуджа́льніцы асуджа́льніцам
В. асуджа́льніцу асуджа́льніц
Т. асуджа́льніцай
асуджа́льніцаю		 асуджа́льніцамі
М. асуджа́льніцы асуджа́льніцах

Крыніцы: piskunou2012.

асуджа́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асуджа́льны асуджа́льная асуджа́льнае асуджа́льныя
Р. асуджа́льнага асуджа́льнай
асуджа́льнае		 асуджа́льнага асуджа́льных
Д. асуджа́льнаму асуджа́льнай асуджа́льнаму асуджа́льным
В. асуджа́льны (неадуш.)
асуджа́льнага (адуш.)		 асуджа́льную асуджа́льнае асуджа́льныя (неадуш.)
асуджа́льных (адуш.)
Т. асуджа́льным асуджа́льнай
асуджа́льнаю		 асуджа́льным асуджа́льнымі
М. асуджа́льным асуджа́льнай асуджа́льным асуджа́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асу́джана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
асу́джана - -

асу́джанасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. асу́джанасць
Р. асу́джанасці
Д. асу́джанасці
В. асу́джанасць
Т. асу́джанасцю
М. асу́джанасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

асу́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асу́джаны асу́джаная асу́джанае асу́джаныя
Р. асу́джанага асу́джанай
асу́джанае		 асу́джанага асу́джаных
Д. асу́джанаму асу́джанай асу́джанаму асу́джаным
В. асу́джаны (неадуш.)
асу́джанага (адуш.)		 асу́джаную асу́джанае асу́джаныя (неадуш.)
асу́джаных (адуш.)
Т. асу́джаным асу́джанай
асу́джанаю		 асу́джаным асу́джанымі
М. асу́джаным асу́джанай асу́джаным асу́джаных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

асу́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асу́джаны асу́джаная асу́джанае асу́джаныя
Р. асу́джанага асу́джанай
асу́джанае		 асу́джанага асу́джаных
Д. асу́джанаму асу́джанай асу́джанаму асу́джаным
В. асу́джаны (неадуш.)
асу́джанага (адуш.)		 асу́джаную асу́джанае асу́джаныя (неадуш.)
асу́джаных (адуш.)
Т. асу́джаным асу́джанай
асу́джанаю		 асу́джаным асу́джанымі
М. асу́джаным асу́джанай асу́джаным асу́джаных

Кароткая форма: асу́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

асуджа́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. асуджа́юся асуджа́емся
2-я ас. асуджа́ешся асуджа́ецеся
3-я ас. асуджа́ецца асуджа́юцца
Прошлы час
м. асуджа́ўся асуджа́ліся
ж. асуджа́лася
н. асуджа́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час асуджа́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.