Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дана́тарскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дана́тарскі дана́тарская дана́тарскае дана́тарскія
Р. дана́тарскага дана́тарскай
дана́тарскае		 дана́тарскага дана́тарскіх
Д. дана́тарскаму дана́тарскай дана́тарскаму дана́тарскім
В. дана́тарскі (неадуш.)
дана́тарскага (адуш.)		 дана́тарскую дана́тарскае дана́тарскія (неадуш.)
дана́тарскіх (адуш.)
Т. дана́тарскім дана́тарскай
дана́тарскаю		 дана́тарскім дана́тарскімі
М. дана́тарскім дана́тарскай дана́тарскім дана́тарскіх

Крыніцы: piskunou2012.

данаты́ст

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. данаты́ст данаты́сты
Р. данаты́ста данаты́стаў
Д. данаты́сту данаты́стам
В. данаты́ста данаты́стаў
Т. данаты́стам данаты́стамі
М. данаты́сце данаты́стах

Крыніцы: piskunou2012.

Данба́с

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Данба́с
Р. Данба́са
Д. Данба́су
В. Данба́с
Т. Данба́сам
М. Данба́се

данба́скі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. данба́скі данба́ская данба́скае данба́скія
Р. данба́скага данба́скай
данба́скае		 данба́скага данба́скіх
Д. данба́скаму данба́скай данба́скаму данба́скім
В. данба́скі (неадуш.)
данба́скага (адуш.)		 данба́скую данба́скае данба́скія (неадуш.)
данба́скіх (адуш.)
Т. данба́скім данба́скай
данба́скаю		 данба́скім данба́скімі
М. данба́скім данба́скай данба́скім данба́скіх

Крыніцы: piskunou2012.

данбуры́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. данбуры́т данбуры́ты
Р. данбуры́ту данбуры́таў
Д. данбуры́ту данбуры́там
В. данбуры́т данбуры́ты
Т. данбуры́там данбуры́тамі
М. данбуры́це данбуры́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Да́нева

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Да́нева
Р. Да́нева
Д. Да́неву
В. Да́нева
Т. Да́невам
М. Да́неве

Дане́йкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дане́йкі
Р. Дане́ек
Дане́йкаў
Д. Дане́йкам
В. Дане́йкі
Т. Дане́йкамі
М. Дане́йках

дане́льга

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
дане́льга - -

Крыніцы: piskunou2012.

дане́сены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дане́сены дане́сеная дане́сенае дане́сеныя
Р. дане́сенага дане́сенай
дане́сенае		 дане́сенага дане́сеных
Д. дане́сенаму дане́сенай дане́сенаму дане́сеным
В. дане́сены (неадуш.)
дане́сенага (адуш.)		 дане́сеную дане́сенае дане́сеныя (неадуш.)
дане́сеных (адуш.)
Т. дане́сеным дане́сенай
дане́сенаю		 дане́сеным дане́сенымі
М. дане́сеным дане́сенай дане́сеным дане́сеных

Крыніцы: piskunou2012.

дане́сены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дане́сены дане́сеная дане́сенае дане́сеныя
Р. дане́сенага дане́сенай
дане́сенае		 дане́сенага дане́сеных
Д. дане́сенаму дане́сенай дане́сенаму дане́сеным
В. дане́сены (неадуш.)
дане́сенага (адуш.)		 дане́сеную дане́сенае дане́сеныя (неадуш.)
дане́сеных (адуш.)
Т. дане́сеным дане́сенай
дане́сенаю		 дане́сеным дане́сенымі
М. дане́сеным дане́сенай дане́сеным дане́сеных

Кароткая форма: дане́сена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.