Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Аста́пкавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Аста́пкаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Аста́пкаўшчына
Р.	Аста́пкаўшчыны
Д.	Аста́пкаўшчыне
В.	Аста́пкаўшчыну
Т.	Аста́пкаўшчынай Аста́пкаўшчынаю
М.	Аста́пкаўшчыне

аста́раны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аста́раны	аста́раная	аста́ранае	аста́раныя
Р.	аста́ранага	аста́ранай аста́ранае	аста́ранага	аста́раных
Д.	аста́ранаму	аста́ранай	аста́ранаму	аста́раным
В.	аста́раны (неадуш.) аста́ранага (адуш.)	аста́раную	аста́ранае	аста́раныя (неадуш.) аста́раных (адуш.)
Т.	аста́раным	аста́ранай аста́ранаю	аста́раным	аста́ранымі
М.	аста́раным	аста́ранай	аста́раным	аста́раных

Крыніцы: piskunou2012.

аста́раны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аста́раны	аста́раная	аста́ранае	аста́раныя
Р.	аста́ранага	аста́ранай аста́ранае	аста́ранага	аста́раных
Д.	аста́ранаму	аста́ранай	аста́ранаму	аста́раным
В.	аста́раны (неадуш.) аста́ранага (адуш.)	аста́раную	аста́ранае	аста́раныя (неадуш.) аста́раных (адуш.)
Т.	аста́раным	аста́ранай аста́ранаю	аста́раным	аста́ранымі
М.	аста́раным	аста́ранай	аста́раным	аста́раных

Крыніцы: piskunou2012.

аста́ркаватасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

астаркава́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Іншыя варыянты: аста́ркаватасць.

Крыніцы: sbm2012.

аста́ркаватасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Іншыя варыянты: астаркава́тасць.

Крыніцы: krapivabr2012.

астаркава́ты

прыметнік, якасны

Іншыя варыянты: аста́ркаваты.

Крыніцы: sbm2012.

аста́ркаваты

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	аста́ркаваты	аста́ркаватая	аста́ркаватае	аста́ркаватыя
Р.	аста́ркаватага	аста́ркаватай аста́ркаватае	аста́ркаватага	аста́ркаватых
Д.	аста́ркаватаму	аста́ркаватай	аста́ркаватаму	аста́ркаватым
В.	аста́ркаваты (неадуш.) аста́ркаватага (адуш.)	аста́ркаватую	аста́ркаватае	аста́ркаватыя (неадуш.) аста́ркаватых (адуш.)
Т.	аста́ркаватым	аста́ркаватай аста́ркаватаю	аста́ркаватым	аста́ркаватымі
М.	аста́ркаватым	аста́ркаватай	аста́ркаватым	аста́ркаватых

Іншыя варыянты: астаркава́ты.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

аста́рыць

‘зрабіць каго-небудзь, што-небудзь старым; паслабіць, знішчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum