Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

слабю́ткі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слабю́ткі слабю́ткая слабю́ткае слабю́ткія
Р. слабю́ткага слабю́ткай
слабю́ткае
слабю́ткага слабю́ткіх
Д. слабю́ткаму слабю́ткай слабю́ткаму слабю́ткім
В. слабю́ткі (неадуш.)
слабю́ткага (адуш.)
слабю́ткую слабю́ткае слабю́ткія (неадуш.)
слабю́ткіх (адуш.)
Т. слабю́ткім слабю́ткай
слабю́ткаю
слабю́ткім слабю́ткімі
М. слабю́ткім слабю́ткай слабю́ткім слабю́ткіх

Крыніцы: piskunou2012.

слабю́хна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
слабю́хна - -

Крыніцы: piskunou2012.

слабю́хны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. слабю́хны слабю́хная слабю́хнае слабю́хныя
Р. слабю́хнага слабю́хнай
слабю́хнае
слабю́хнага слабю́хных
Д. слабю́хнаму слабю́хнай слабю́хнаму слабю́хным
В. слабю́хны (неадуш.)
слабю́хнага (адуш.)
слабю́хную слабю́хнае слабю́хныя (неадуш.)
слабю́хных (адуш.)
Т. слабю́хным слабю́хнай
слабю́хнаю
слабю́хным слабю́хнымі
М. слабю́хным слабю́хнай слабю́хным слабю́хных

Крыніцы: piskunou2012.

слабяне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. слабяне́ю слабяне́ем
2-я ас. слабяне́еш слабяне́еце
3-я ас. слабяне́е слабяне́юць
Прошлы час
м. слабяне́ў слабяне́лі
ж. слабяне́ла
н. слабяне́ла
Загадны лад
2-я ас. слабяне́й слабяне́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час слабяне́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

сла́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сла́ва
Р. сла́вы
Д. сла́ве
В. сла́ву
Т. сла́вай
сла́ваю
М. сла́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Сла́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сла́ва
Р. Сла́вы
Д. Сла́ве
В. Сла́ву
Т. Сла́вай
Сла́ваю
М. Сла́ве

слава́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. слава́к слава́кі
Р. слава́ка слава́каў
Д. слава́ку слава́кам
В. слава́ка слава́каў
Т. слава́кам слава́камі
М. слава́ку слава́ках

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Слава́кія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Слава́кія
Р. Слава́кіі
Д. Слава́кіі
В. Слава́кію
Т. Слава́кіяй
Слава́кіяю
М. Слава́кіі

славалю́б

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. славалю́б славалю́бы
Р. славалю́ба славалю́баў
Д. славалю́бу славалю́бам
В. славалю́ба славалю́баў
Т. славалю́бам славалю́бамі
М. славалю́бе славалю́бах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

славалюбі́ва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
славалюбі́ва славалюбі́вей -