Слава́цічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Слава́цічы |
| Р. |
Слава́ціч Слава́цічаў |
| Д. |
Слава́цічам |
| В. |
Слава́цічы |
| Т. |
Слава́цічамі |
| М. |
Слава́цічах |
слава́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
слава́цкі |
слава́цкая |
слава́цкае |
слава́цкія |
| Р. |
слава́цкага |
слава́цкай слава́цкае |
слава́цкага |
слава́цкіх |
| Д. |
слава́цкаму |
слава́цкай |
слава́цкаму |
слава́цкім |
| В. |
слава́цкі (неадуш.) слава́цкага (адуш.) |
слава́цкую |
слава́цкае |
слава́цкія (неадуш.) слава́цкіх (адуш.) |
| Т. |
слава́цкім |
слава́цкай слава́цкаю |
слава́цкім |
слава́цкімі |
| М. |
слава́цкім |
слава́цкай |
слава́цкім |
слава́цкіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
слава́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
слава́чка |
слава́чкі |
| Р. |
слава́чкі |
слава́чак |
| Д. |
слава́чцы |
слава́чкам |
| В. |
слава́чку |
слава́чак |
| Т. |
слава́чкай слава́чкаю |
слава́чкамі |
| М. |
слава́чцы |
слава́чках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
славе́не
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
славе́не |
| Р. |
славе́н |
| Д. |
славе́нам |
| В. |
славе́н |
| Т. |
славе́намі |
| М. |
славе́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.