Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

славе́нец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. славе́нец славе́нцы
Р. славе́нца славе́нцаў
Д. славе́нцу славе́нцам
В. славе́нца славе́нцаў
Т. славе́нцам славе́нцамі
М. славе́нцу славе́нцах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Славе́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Славе́ні
Р. Славе́нь
Славе́няў
Д. Славе́ням
В. Славе́ні
Т. Славе́нямі
М. Славе́нях

Славе́нія

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Славе́нія
Р. Славе́ніі
Д. Славе́ніі
В. Славе́нію
Т. Славе́ніяй
Славе́ніяю
М. Славе́ніі

славе́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. славе́нка славе́нкі
Р. славе́нкі славе́нак
Д. славе́нцы славе́нкам
В. славе́нку славе́нак
Т. славе́нкай
славе́нкаю
славе́нкамі
М. славе́нцы славе́нках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Славе́нск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Славе́нск
Р. Славе́нска
Д. Славе́нску
В. Славе́нск
Т. Славе́нскам
М. Славе́нску

славе́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. славе́нскі славе́нская славе́нскае славе́нскія
Р. славе́нскага славе́нскай
славе́нскае
славе́нскага славе́нскіх
Д. славе́нскаму славе́нскай славе́нскаму славе́нскім
В. славе́нскі (неадуш.)
славе́нскага (адуш.)
славе́нскую славе́нскае славе́нскія (неадуш.)
славе́нскіх (адуш.)
Т. славе́нскім славе́нскай
славе́нскаю
славе́нскім славе́нскімі
М. славе́нскім славе́нскай славе́нскім славе́нскіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

славе́сна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
славе́сна - -

славе́снасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. славе́снасць
Р. славе́снасці
Д. славе́снасці
В. славе́снасць
Т. славе́снасцю
М. славе́снасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

славе́снік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. славе́снік славе́снікі
Р. славе́сніка славе́снікаў
Д. славе́сніку славе́снікам
В. славе́сніка славе́снікаў
Т. славе́снікам славе́снікамі
М. славе́сніку славе́сніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

славе́сніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. славе́сніца славе́сніцы
Р. славе́сніцы славе́сніц
Д. славе́сніцы славе́сніцам
В. славе́сніцу славе́сніц
Т. славе́сніцай
славе́сніцаю
славе́сніцамі
М. славе́сніцы славе́сніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.