Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдежзійклмнопрстуўфхцчшэюя-

асо́бна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
асо́бна асо́бней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

асобнапялёсткавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асобнапялёсткавы асобнапялёсткавая асобнапялёсткавае асобнапялёсткавыя
Р. асобнапялёсткавага асобнапялёсткавай
асобнапялёсткавае		 асобнапялёсткавага асобнапялёсткавых
Д. асобнапялёсткаваму асобнапялёсткавай асобнапялёсткаваму асобнапялёсткавым
В. асобнапялёсткавы
асобнапялёсткавага		 асобнапялёсткавую асобнапялёсткавае асобнапялёсткавыя
Т. асобнапялёсткавым асобнапялёсткавай
асобнапялёсткаваю		 асобнапялёсткавым асобнапялёсткавымі
М. асобнапялёсткавым асобнапялёсткавай асобнапялёсткавым асобнапялёсткавых

асо́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. асо́бнасць
Р. асо́бнасці
Д. асо́бнасці
В. асо́бнасць
Т. асо́бнасцю
М. асо́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

асо́бна ад

прыназоўнік

асо́бнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. асо́бнік асо́бнікі
Р. асо́бніка асо́бнікаў
Д. асо́бніку асо́бнікам
В. асо́бнік асо́бнікі
Т. асо́бнікам асо́бнікамі
М. асо́бніку асо́бніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

асо́бніна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. асо́бніна
Р. асо́бніны
Д. асо́бніне
В. асо́бніну
Т. асо́бнінай
асо́бнінаю
М. асо́бніне

Крыніцы: piskunou2012.

асо́бны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асо́бны асо́бная асо́бнае асо́бныя
Р. асо́бнага асо́бнай
асо́бнае		 асо́бнага асо́бных
Д. асо́бнаму асо́бнай асо́бнаму асо́бным
В. асо́бны (неадуш.)
асо́бнага (адуш.)		 асо́бную асо́бнае асо́бныя (неадуш.)
асо́бных (адуш.)
Т. асо́бным асо́бнай
асо́бнаю		 асо́бным асо́бнымі
М. асо́бным асо́бнай асо́бным асо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асо́бы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асо́бы асо́бая асо́бае асо́быя
Р. асо́бага асо́бай
асо́бае		 асо́бага асо́бых
Д. асо́баму асо́бай асо́баму асо́бым
В. асо́бы (неадуш.)
асо́бага (адуш.)		 асо́бую асо́бае асо́быя (неадуш.)
асо́бых (адуш.)
Т. асо́бым асо́бай
асо́баю		 асо́бым асо́бымі
М. асо́бым асо́бай асо́бым асо́бых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

асо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. асо́вы асо́вая асо́вае асо́выя
Р. асо́вага асо́вай
асо́вае		 асо́вага асо́вых
Д. асо́ваму асо́вай асо́ваму асо́вым
В. асо́вы (неадуш.)
асо́вага (адуш.)		 асо́вую асо́вае асо́выя (неадуш.)
асо́вых (адуш.)
Т. асо́вым асо́вай
асо́ваю		 асо́вым асо́вымі
М. асо́вым асо́вай асо́вым асо́вых

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Асо́выя

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне

мн.
-
Н. Асо́выя
Р. Асо́вых
Д. Асо́вым
В. Асо́выя
Т. Асо́вымі
М. Асо́вых