спро́стваць
‘ісці напрасткі (спростваць дарогу; спрашчаць, выпрастоўваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спро́стваю |
спро́стваем |
| 2-я ас. |
спро́стваеш |
спро́стваеце |
| 3-я ас. |
спро́ствае |
спро́стваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спро́стваў |
спро́ствалі |
| ж. |
спро́ствала |
| н. |
спро́ствала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спро́ствай |
спро́ствайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спро́стваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спро́шчана
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спро́шчана |
спро́шчаней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
спро́шчанасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спро́шчанасць |
| Р. |
спро́шчанасці |
| Д. |
спро́шчанасці |
| В. |
спро́шчанасць |
| Т. |
спро́шчанасцю |
| М. |
спро́шчанасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спро́шчаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спро́шчаны |
спро́шчаная |
спро́шчанае |
спро́шчаныя |
| Р. |
спро́шчанага |
спро́шчанай спро́шчанае |
спро́шчанага |
спро́шчаных |
| Д. |
спро́шчанаму |
спро́шчанай |
спро́шчанаму |
спро́шчаным |
| В. |
спро́шчаны (неадуш.) спро́шчанага (адуш.) |
спро́шчаную |
спро́шчанае |
спро́шчаныя (неадуш.) спро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
спро́шчаным |
спро́шчанай спро́шчанаю |
спро́шчаным |
спро́шчанымі |
| М. |
спро́шчаным |
спро́шчанай |
спро́шчаным |
спро́шчаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спро́шчаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спро́шчаны |
спро́шчаная |
спро́шчанае |
спро́шчаныя |
| Р. |
спро́шчанага |
спро́шчанай спро́шчанае |
спро́шчанага |
спро́шчаных |
| Д. |
спро́шчанаму |
спро́шчанай |
спро́шчанаму |
спро́шчаным |
| В. |
спро́шчаны (неадуш.) спро́шчанага (адуш.) |
спро́шчаную |
спро́шчанае |
спро́шчаныя (неадуш.) спро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
спро́шчаным |
спро́шчанай спро́шчанаю |
спро́шчаным |
спро́шчанымі |
| М. |
спро́шчаным |
спро́шчанай |
спро́шчаным |
спро́шчаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спро́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спро́шчаны |
спро́шчаная |
спро́шчанае |
спро́шчаныя |
| Р. |
спро́шчанага |
спро́шчанай спро́шчанае |
спро́шчанага |
спро́шчаных |
| Д. |
спро́шчанаму |
спро́шчанай |
спро́шчанаму |
спро́шчаным |
| В. |
спро́шчаны (неадуш.) спро́шчанага (адуш.) |
спро́шчаную |
спро́шчанае |
спро́шчаныя (неадуш.) спро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
спро́шчаным |
спро́шчанай спро́шчанаю |
спро́шчаным |
спро́шчанымі |
| М. |
спро́шчаным |
спро́шчанай |
спро́шчаным |
спро́шчаных |
Кароткая форма: спро́шчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спро́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спро́шчванне |
спро́шчванні |
| Р. |
спро́шчвання |
спро́шчванняў |
| Д. |
спро́шчванню |
спро́шчванням |
| В. |
спро́шчванне |
спро́шчванні |
| Т. |
спро́шчваннем |
спро́шчваннямі |
| М. |
спро́шчванні |
спро́шчваннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
спро́шчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
спро́шчваецца |
спро́шчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
спро́шчваўся |
спро́шчваліся |
| ж. |
спро́шчвалася |
| н. |
спро́шчвалася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спро́шчваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
спро́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спро́шчваю |
спро́шчваем |
| 2-я ас. |
спро́шчваеш |
спро́шчваеце |
| 3-я ас. |
спро́шчвае |
спро́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спро́шчваў |
спро́шчвалі |
| ж. |
спро́шчвала |
| н. |
спро́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спро́шчвай |
спро́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спро́шчваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.