спро́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| спро́шчванне | спро́шчванні | |
| спро́шчвання | спро́шчванняў | |
| спро́шчванню | спро́шчванням | |
| спро́шчванне | спро́шчванні | |
| спро́шчваннем | спро́шчваннямі | |
| спро́шчванні | спро́шчваннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)