Verbum

ваўчкі́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ваўчкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

ваўчко́вы

прыметнік, адносны

Крыніцы: tsblm1996.

ваўчко́м

‘вельмі хутка, як ваўчок (круціцца, вярцецца)’

прыслоўе, утворана ад назоўніка

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ваўчко́м

‘непрыязна (глядзець)’

прыслоўе, утворана ад назоўніка

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Ваўчо́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

ваўчо́к

‘памянш. да воўк’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ваўчо́к

‘цацка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ваўчу́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ваўчу́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.