Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

скару́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скару́чаны скару́чаная скару́чанае скару́чаныя
Р. скару́чанага скару́чанай
скару́чанае		 скару́чанага скару́чаных
Д. скару́чанаму скару́чанай скару́чанаму скару́чаным
В. скару́чаны (неадуш.)
скару́чанага (адуш.)		 скару́чаную скару́чанае скару́чаныя (неадуш.)
скару́чаных (адуш.)
Т. скару́чаным скару́чанай
скару́чанаю		 скару́чаным скару́чанымі
М. скару́чаным скару́чанай скару́чаным скару́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

скару́чыцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скару́чуся скару́чымся
2-я ас. скару́чышся скару́чыцеся
3-я ас. скару́чыцца скару́чацца
Прошлы час
м. скару́чыўся скару́чыліся
ж. скару́чылася
н. скару́чылася
Загадны лад
2-я ас. скару́чся скару́чцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час скару́чыўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

скару́чыць

‘скурчыць, сагнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скару́чу скару́чым
2-я ас. скару́чыш скару́чыце
3-я ас. скару́чыць скару́чаць
Прошлы час
м. скару́чыў скару́чылі
ж. скару́чыла
н. скару́чыла
Загадны лад
2-я ас. скару́ч скару́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час скару́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

скарцава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скарцу́юся скарцу́емся
2-я ас. скарцу́ешся скарцу́ецеся
3-я ас. скарцу́ецца скарцу́юцца
Прошлы час
м. скарцава́ўся скарцава́ліся
ж. скарцава́лася
н. скарцава́лася
Загадны лад
2-я ас. скарцу́йся скарцу́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час скарцава́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

Ска́рчава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ска́рчава
Р. Ска́рчава
Д. Ска́рчаву
В. Ска́рчава
Т. Ска́рчавам
М. Ска́рчаве

скарчанела

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
скарчанела - -

скарчане́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. скарчане́ласць
Р. скарчане́ласці
Д. скарчане́ласці
В. скарчане́ласць
Т. скарчане́ласцю
М. скарчане́ласці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скарчане́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скарчане́лы скарчане́лая скарчане́лае скарчане́лыя
Р. скарчане́лага скарчане́лай
скарчане́лае		 скарчане́лага скарчане́лых
Д. скарчане́ламу скарчане́лай скарчане́ламу скарчане́лым
В. скарчане́лы (неадуш.)
скарчане́лага (адуш.)		 скарчане́лую скарчане́лае скарчане́лыя (неадуш.)
скарчане́лых (адуш.)
Т. скарчане́лым скарчане́лай
скарчане́лаю		 скарчане́лым скарчане́лымі
М. скарчане́лым скарчане́лай скарчане́лым скарчане́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скарчане́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. скарчане́нне
Р. скарчане́ння
Д. скарчане́нню
В. скарчане́нне
Т. скарчане́ннем
М. скарчане́нні

Крыніцы: piskunou2012.

скарчане́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скарчане́ю скарчане́ем
2-я ас. скарчане́еш скарчане́еце
3-я ас. скарчане́е скарчане́юць
Прошлы час
м. скарчане́ў скарчане́лі
ж. скарчане́ла
н. скарчане́ла
Загадны лад
2-я ас. скарчане́й скарчане́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час скарчане́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.