Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

скарчэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скарчэ́ю скарчэ́ем
2-я ас. скарчэ́еш скарчэ́еце
3-я ас. скарчэ́е скарчэ́юць
Прошлы час
м. скарчэ́ў скарчэ́лі
ж. скарчэ́ла
н. скарчэ́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час скарчэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Скары́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скары́
Р. Скаро́ў
Д. Скара́м
В. Скары́
Т. Скара́мі
М. Скара́х

Скары́на

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз.
Н. Скары́на
Р. Скары́ны
Д. Скары́не
В. Скары́ну
Т. Скары́нам
М. Скары́не

Крыніцы: piskunou2012.

Скарына́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Скарына́
Р. Скарыны́
Д. Скарыне́
В. Скарыну́
Т. Скарыно́й
Скарыно́ю
М. Скарыне́

Скары́навічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скары́навічы
Р. Скары́навіч
Скары́навічаў
Д. Скары́навічам
В. Скары́навічы
Т. Скары́навічамі
М. Скары́навічах

скарыназна́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. скарыназна́ўства
Р. скарыназна́ўства
Д. скарыназна́ўству
В. скарыназна́ўства
Т. скарыназна́ўствам
М. скарыназна́ўстве

Крыніцы: piskunou2012.

скарыназна́ўчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скарыназна́ўчы скарыназна́ўчая скарыназна́ўчае скарыназна́ўчыя
Р. скарыназна́ўчага скарыназна́ўчай
скарыназна́ўчае
скарыназна́ўчага скарыназна́ўчых
Д. скарыназна́ўчаму скарыназна́ўчай скарыназна́ўчаму скарыназна́ўчым
В. скарыназна́ўчы (неадуш.)
скарыназна́ўчага (адуш.)
скарыназна́ўчую скарыназна́ўчае скарыназна́ўчыя (неадуш.)
скарыназна́ўчых (адуш.)
Т. скарыназна́ўчым скарыназна́ўчай
скарыназна́ўчаю
скарыназна́ўчым скарыназна́ўчымі
М. скарыназна́ўчым скарыназна́ўчай скарыназна́ўчым скарыназна́ўчых

Крыніцы: piskunou2012.

скары́наўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скары́наўскі скары́наўская скары́наўскае скары́наўскія
Р. скары́наўскага скары́наўскай
скары́наўскае
скары́наўскага скары́наўскіх
Д. скары́наўскаму скары́наўскай скары́наўскаму скары́наўскім
В. скары́наўскі (неадуш.)
скары́наўскага (адуш.)
скары́наўскую скары́наўскае скары́наўскія (неадуш.)
скары́наўскіх (адуш.)
Т. скары́наўскім скары́наўскай
скары́наўскаю
скары́наўскім скары́наўскімі
М. скары́наўскім скары́наўскай скары́наўскім скары́наўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

скары́начка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скары́начка скары́начкі
Р. скары́начкі скары́начак
Д. скары́начцы скары́начкам
В. скары́начку скары́начкі
Т. скары́начкай
скары́начкаю
скары́начкамі
М. скары́начцы скары́начках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Скары́нічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скары́нічы
Р. Скары́ніч
Скары́нічаў
Д. Скары́нічам
В. Скары́нічы
Т. Скары́нічамі
М. Скары́нічах