скартава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скартава́ны |
скартава́ная |
скартава́нае |
скартава́ныя |
| Р. |
скартава́нага |
скартава́най скартава́нае |
скартава́нага |
скартава́ных |
| Д. |
скартава́наму |
скартава́най |
скартава́наму |
скартава́ным |
| В. |
скартава́ны (неадуш.) скартава́нага (адуш.) |
скартава́ную |
скартава́нае |
скартава́ныя (неадуш.) скартава́ных (адуш.) |
| Т. |
скартава́ным |
скартава́най скартава́наю |
скартава́ным |
скартава́нымі |
| М. |
скартава́ным |
скартава́най |
скартава́ным |
скартава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скартава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скартава́ны |
скартава́ная |
скартава́нае |
скартава́ныя |
| Р. |
скартава́нага |
скартава́най скартава́нае |
скартава́нага |
скартава́ных |
| Д. |
скартава́наму |
скартава́най |
скартава́наму |
скартава́ным |
| В. |
скартава́ны (неадуш.) скартава́нага (адуш.) |
скартава́ную |
скартава́нае |
скартава́ныя (неадуш.) скартава́ных (адуш.) |
| Т. |
скартава́ным |
скартава́най скартава́наю |
скартава́ным |
скартава́нымі |
| М. |
скартава́ным |
скартава́най |
скартава́ным |
скартава́ных |
Кароткая форма: скартава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скартава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скарту́ю |
скарту́ем |
| 2-я ас. |
скарту́еш |
скарту́еце |
| 3-я ас. |
скарту́е |
скарту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
скартава́ў |
скартава́лі |
| ж. |
скартава́ла |
| н. |
скартава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скарту́й |
скарту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скартава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Скарты́нь
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Скарты́нь |
| Р. |
Скарты́ні |
| Д. |
Скарты́ні |
| В. |
Скарты́нь |
| Т. |
Скарты́нню |
| М. |
Скарты́ні |
скару́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скару́бка |
скару́бкі |
| Р. |
скару́бкі |
скару́бак |
| Д. |
скару́бцы |
скару́бкам |
| В. |
скару́бку |
скару́бкі |
| Т. |
скару́бкай скару́бкаю |
скару́бкамі |
| М. |
скару́бцы |
скару́бках |
Крыніцы:
piskunou2012.
скару́зіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скару́жуся |
скару́зімся |
| 2-я ас. |
скару́зішся |
скару́зіцеся |
| 3-я ас. |
скару́зіцца |
скару́зяцца |
| Прошлы час |
| м. |
скару́зіўся |
скару́зіліся |
| ж. |
скару́зілася |
| н. |
скару́зілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скару́зься |
скару́зьцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
скару́зячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарумпава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарумпава́ны |
скарумпава́ная |
скарумпава́нае |
скарумпава́ныя |
| Р. |
скарумпава́нага |
скарумпава́най скарумпава́нае |
скарумпава́нага |
скарумпава́ных |
| Д. |
скарумпава́наму |
скарумпава́най |
скарумпава́наму |
скарумпава́ным |
| В. |
скарумпава́ны (неадуш.) скарумпава́нага (адуш.) |
скарумпава́ную |
скарумпава́нае |
скарумпава́ныя (неадуш.) скарумпава́ных (адуш.) |
| Т. |
скарумпава́ным |
скарумпава́най скарумпава́наю |
скарумпава́ным |
скарумпава́нымі |
| М. |
скарумпава́ным |
скарумпава́най |
скарумпава́ным |
скарумпава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
скару́па
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скару́па |
скару́пы |
| Р. |
скару́пы |
скару́п |
| Д. |
скару́пе |
скару́пам |
| В. |
скару́пу |
скару́пы |
| Т. |
скару́пай скару́паю |
скару́памі |
| М. |
скару́пе |
скару́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.
скару́пка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скару́пка |
скару́пкі |
| Р. |
скару́пкі |
скару́пак |
| Д. |
скару́пцы |
скару́пкам |
| В. |
скару́пку |
скару́пкі |
| Т. |
скару́пкай скару́пкаю |
скару́пкамі |
| М. |
скару́пцы |
скару́пках |
Крыніцы:
piskunou2012.