паўса́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўса́льны |
паўса́льная |
паўса́льнае |
паўса́льныя |
| Р. |
паўса́льнага |
паўса́льнай паўса́льнае |
паўса́льнага |
паўса́льных |
| Д. |
паўса́льнаму |
паўса́льнай |
паўса́льнаму |
паўса́льным |
| В. |
паўса́льны (неадуш.) паўса́льнага (адуш.) |
паўса́льную |
паўса́льнае |
паўса́льныя (неадуш.) паўса́льных (адуш.) |
| Т. |
паўса́льным |
паўса́льнай паўса́льнаю |
паўса́льным |
паўса́льнымі |
| М. |
паўса́льным |
паўса́льнай |
паўса́льным |
паўса́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
паўсамагу́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
паўсамагу́к |
паўсамагу́кі |
| Р. |
паўсамагу́ка |
паўсамагу́каў |
| Д. |
паўсамагу́ку |
паўсамагу́кам |
| В. |
паўсамагу́к |
паўсамагу́кі |
| Т. |
паўсамагу́кам |
паўсамагу́камі |
| М. |
паўсамагу́ку |
паўсамагу́ках |
Крыніцы:
piskunou2012.
паўсамату́жна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| паўсамату́жна |
- |
- |
паўсамату́жны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўсамату́жны |
паўсамату́жная |
паўсамату́жнае |
паўсамату́жныя |
| Р. |
паўсамату́жнага |
паўсамату́жнай паўсамату́жнае |
паўсамату́жнага |
паўсамату́жных |
| Д. |
паўсамату́жнаму |
паўсамату́жнай |
паўсамату́жнаму |
паўсамату́жным |
| В. |
паўсамату́жны (неадуш.) паўсамату́жнага (адуш.) |
паўсамату́жную |
паўсамату́жнае |
паўсамату́жныя (неадуш.) паўсамату́жных (адуш.) |
| Т. |
паўсамату́жным |
паўсамату́жнай паўсамату́жнаю |
паўсамату́жным |
паўсамату́жнымі |
| М. |
паўсамату́жным |
паўсамату́жнай |
паўсамату́жным |
паўсамату́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Паўсаты́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Паўсаты́ |
| Р. |
Паўсато́ў |
| Д. |
Паўсата́м |
| В. |
Паўсаты́ |
| Т. |
Паўсата́мі |
| М. |
Паўсата́х |