сіно́дзік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіно́дзік |
сіно́дзікі |
| Р. |
сіно́дзіка |
сіно́дзікаў |
| Д. |
сіно́дзіку |
сіно́дзікам |
| В. |
сіно́дзік |
сіно́дзікі |
| Т. |
сіно́дзікам |
сіно́дзікамі |
| М. |
сіно́дзіку |
сіно́дзіках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіно́дскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіно́дскі |
сіно́дская |
сіно́дскае |
сіно́дскія |
| Р. |
сіно́дскага |
сіно́дскай сіно́дскае |
сіно́дскага |
сіно́дскіх |
| Д. |
сіно́дскаму |
сіно́дскай |
сіно́дскаму |
сіно́дскім |
| В. |
сіно́дскі (неадуш.) сіно́дскага (адуш.) |
сіно́дскую |
сіно́дскае |
сіно́дскія (неадуш.) сіно́дскіх (адуш.) |
| Т. |
сіно́дскім |
сіно́дскай сіно́дскаю |
сіно́дскім |
сіно́дскімі |
| М. |
сіно́дскім |
сіно́дскай |
сіно́дскім |
сіно́дскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіно́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіно́лаг |
сіно́лагі |
| Р. |
сіно́лага |
сіно́лагаў |
| Д. |
сіно́лагу |
сіно́лагам |
| В. |
сіно́лага |
сіно́лагаў |
| Т. |
сіно́лагам |
сіно́лагамі |
| М. |
сіно́лагу |
сіно́лагах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіно́нім
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіно́нім |
сіно́німы |
| Р. |
сіно́німа |
сіно́німаў |
| Д. |
сіно́німу |
сіно́німам |
| В. |
сіно́нім |
сіно́німы |
| Т. |
сіно́німам |
сіно́німамі |
| М. |
сіно́німе |
сіно́німах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіно́псіс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіно́псіс |
сіно́псісы |
| Р. |
сіно́псіса |
сіно́псісаў |
| Д. |
сіно́псісу |
сіно́псісам |
| В. |
сіно́псіс |
сіно́псісы |
| Т. |
сіно́псісам |
сіно́псісамі |
| М. |
сіно́псісе |
сіно́псісах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сіно́птык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіно́птык |
сіно́птыкі |
| Р. |
сіно́птыка |
сіно́птыкаў |
| Д. |
сіно́птыку |
сіно́птыкам |
| В. |
сіно́птыка |
сіно́птыкаў |
| Т. |
сіно́птыкам |
сіно́птыкамі |
| М. |
сіно́птыку |
сіно́птыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сіно́птыка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сіно́птыка |
| Р. |
сіно́птыкі |
| Д. |
сіно́птыцы |
| В. |
сіно́птыку |
| Т. |
сіно́птыкай сіно́птыкаю |
| М. |
сіно́птыцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Сі́нск
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сі́нск |
| Р. |
Сі́нска |
| Д. |
Сі́нску |
| В. |
Сі́нск |
| Т. |
Сі́нскам |
| М. |
Сі́нску |
сінта́гма
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сінта́гма |
сінта́гмы |
| Р. |
сінта́гмы |
сінта́гм |
| Д. |
сінта́гме |
сінта́гмам |
| В. |
сінта́гму |
сінта́гмы |
| Т. |
сінта́гмай сінта́гмаю |
сінта́гмамі |
| М. |
сінта́гме |
сінта́гмах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.