Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

сінкапі́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сінкапі́чны	сінкапі́чная	сінкапі́чнае	сінкапі́чныя
Р.	сінкапі́чнага	сінкапі́чнай сінкапі́чнае	сінкапі́чнага	сінкапі́чных
Д.	сінкапі́чнаму	сінкапі́чнай	сінкапі́чнаму	сінкапі́чным
В.	сінкапі́чны (неадуш.) сінкапі́чнага (адуш.)	сінкапі́чную	сінкапі́чнае	сінкапі́чныя (неадуш.) сінкапі́чных (адуш.)
Т.	сінкапі́чным	сінкапі́чнай сінкапі́чнаю	сінкапі́чным	сінкапі́чнымі
М.	сінкапі́чным	сінкапі́чнай	сінкапі́чным	сінкапі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сінкарпі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сінка́рпны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сінка́рпны	сінка́рпная	сінка́рпнае	сінка́рпныя
Р.	сінка́рпнага	сінка́рпнай сінка́рпнае	сінка́рпнага	сінка́рпных
Д.	сінка́рпнаму	сінка́рпнай	сінка́рпнаму	сінка́рпным
В.	сінка́рпны (неадуш.) сінка́рпнага (адуш.)	сінка́рпную	сінка́рпнае	сінка́рпныя (неадуш.) сінка́рпных (адуш.)
Т.	сінка́рпным	сінка́рпнай сінка́рпнаю	сінка́рпным	сінка́рпнымі
М.	сінка́рпным	сінка́рпнай	сінка́рпным	сінка́рпных

Крыніцы: piskunou2012.

сінке́віцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сінке́віцкі	сінке́віцкая	сінке́віцкае	сінке́віцкія
Р.	сінке́віцкага	сінке́віцкай сінке́віцкае	сінке́віцкага	сінке́віцкіх
Д.	сінке́віцкаму	сінке́віцкай	сінке́віцкаму	сінке́віцкім
В.	сінке́віцкі (неадуш.) сінке́віцкага (адуш.)	сінке́віцкую	сінке́віцкае	сінке́віцкія (неадуш.) сінке́віцкіх (адуш.)
Т.	сінке́віцкім	сінке́віцкай сінке́віцкаю	сінке́віцкім	сінке́віцкімі
М.	сінке́віцкім	сінке́віцкай	сінке́віцкім	сінке́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сінке́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

сі́нкел

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сі́нкер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

сінкліна́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сінкліна́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сінкліна́льны	сінкліна́льная	сінкліна́льнае	сінкліна́льныя
Р.	сінкліна́льнага	сінкліна́льнай сінкліна́льнае	сінкліна́льнага	сінкліна́льных
Д.	сінкліна́льнаму	сінкліна́льнай	сінкліна́льнаму	сінкліна́льным
В.	сінкліна́льны (неадуш.) сінкліна́льнага (адуш.)	сінкліна́льную	сінкліна́льнае	сінкліна́льныя (неадуш.) сінкліна́льных (адуш.)
Т.	сінкліна́льным	сінкліна́льнай сінкліна́льнаю	сінкліна́льным	сінкліна́льнымі
М.	сінкліна́льным	сінкліна́льнай	сінкліна́льным	сінкліна́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сінклі́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum